اثر تنش شوري بر برخي خصوصيات بيوشيميايي سه واريته‌كينوا

تنش شوري يكي از مهم‌ترين عواملي است كه كيفيت محصولات زراعي را تحت تاثير قرار مي‌دهد. به منظور مطالعه اثر شوري بر خصوصيات بيوشيميايي برخي از واريته‌هاي كينوا، آزمايشي به صورت كرت‌هاي خرد شده در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در شهرستان يزد و سال زراعي 97-1396 در شرايط مزرعه انجام گرديد. آبياري با آب شور در سه سطح (شاهد، 10 و 17 دسي زيمنس بر متر) به‌عنوان كرت اصلي و واريته در سه سطح (Nsrcqe، Nsrcqb و (Titcaca  به عنوان كرت فرعي در نظر گرفته شدند. نتايج نشان داد آبياري با آب شور 17 دسي زيمنس بر متر در مقايسه با شاهد سبب افزايش فعاليت آنتي اكسيداني DPPH (19.0) درصد)، فعاليت آنتي اكسيداني دانه به روش احياي يون مس (25.0 درصد) فعاليت آنتي اكسيداني به روش قدرت كاهندگي آهن (50.6 درصد) و پروتئين دانه (30.5 درصد)، فعاليت ضد التهابي (30.5 درصد) شد، در حاليكه محتوي ساپونين دانه (15 درصد) و نسبت سديم به پتاسيم  (73.6 درصدي) را كاهش داد. شوري منجر به افزايش محتوي كلروژنيك اسيد، پاراكوماريك اسيد، كوئرستين اسيد و كامفر اسيد در دانه گرديد. واريته Nsrcqb بيشترين فعاليت آنتي اكسيداني و ضد التهابي را در بين واريته‌هاي مورد بررسي داشت كه در اكثر صفات مورد مطالعه اختلاف آماري معني‌داري با واريته Titcaca نشان داد. بر اساس نتايج به دست آمده، كشت واريته Nsrcqb و آبياري با شوري 17 دسي زمينس بر متر مي‌تواند سبب افزايش خصوصيات آنتي اكسيداني و ضد التهابي كينوا شود.