اثربخشي معنويت‌ درماني بر اضطراب و شدت درد بيماران داراي آسيب مغزي تروماتيك

بروز بيماري‌هاي مزمن جسمي، همچون آسيب مغزي تروماتيك سبب آسيب‌هاي هيجاني و روان‌ شناختي در بيماران مي‌شود. بر همين اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي معنويت‌درماني بر اضطراب و شدت درد بيماران داراي آسيب مغزي تروماتيك انجام گرفت. روش پژوهش حاضر «نيمه‌آزمايشي» با طرح پيش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پيگيري دوماهه بود. جامعه آماري پژوهش حاضر بيماران داراي آسيب تروماتيك مغزي مراجعه‌كننده به بيمارستان «آيت‌الله كاشاني» اصفهان در سه ماهه پاييز 1398 بودند. در اين پژوهش تعداد سي بيمار داراي آسيب تروماتيك مغزي با روش «نمونه‌گيري هدفمند» انتخاب و با گمارش تصادفي در گروه‌هاي آزمايش و گواه گمارده شدند (هر گروه 15 بيمار). گروه آزمايش معنويت‌درماني را طي يك ماه در هشت جلسه دريافت نمودند. پس از شروع مداخله سه بيمار در گروه آزمايش و دو بيمار در گروه گواه از پژوهش انصراف دادند. پرسشنامه‌هاي استفاده شده در اين پژوهش شامل پرسشنامه «اضطراب» (بك و همكاران، 1988) و «ادراك درد» (ملزاك، 1997) بودند. داده‌هاي حاصل از پژوهش به شيوه «تحليل واريانس» با اندازه‌گيري مكرر تجزيه و تحليل گرديدند. نتايج نشان دادند معنويت‌درماني بر اضطراب و شدت درد بيماران داراي آسيب مغزي تروماتيك داراي تأثيري معنادار است (p 0/001). بدين‌روي اين روش توانست منجر به كاهش اضطراب و شدت درد بيماران داراي آسيب مغزي تروماتيك شود. براساس يافته‌هاي پژوهش حاضر مي‌توان بيان كرد كه معنويت‌درماني مي‌تواند به‌مثابه يك روش كارآمد براي كاهش اضطراب و شدت درد بيماران داراي آسيب مغزي تروماتيك مورد استفاده گيرد.