سنجش انتقادي مواجهه مترجمان قرآن كريم با اسلوب ادبي اصطلاحي «ما أَدراكَ ما...»

از جمله چالش‌ ها در ترجمه‌ي عبارات بليغ قرآن به ساير زبان‌ها، قالب تحت‌الفظي است. گاه عنايت به اين سبك از ترجمه در عبارات بليغ سبب دور شدن از مراد الهي مي‌گردد. اسلوب «ما أَدراكَ ما...» يكي از اساليب بليغي است كه مترجمان در رسايي مراد الهي آن به ساير زبان‌ها دچار چالش شده‌اند. اين عبارت نيمه انجماد شده، داراي بار معنايي خاصي است كه توجه صرف به معناي تحت‌الفظي آن سبب مغفول ماندن ساير ابعاد اين نوع گويش مي‌گردد. پژوهش حاضر به روش تحليلي- توصيفي با استفاده از منابع كتابخانه‌اي به بررسي 45 ترجمه قرآن از قرن سه تا عصر معاصر پرداخته‌است و برآن است كه به برگزيده‌ترين حالت وفادار مراد الهي در ترجمه عبارت «ما أَدراكَ ما» دست‌يابد. نتايج نشان مي‌دهد گوياترين ترجمه «چه چيز تو را آگاه كرد كه .... چيست» است كه مي‌توان آن را ترجمه ارتباطي قرآن دانست. برخي مترجمان ترجمه‌ وفادار به مراد الهي را حفظ نمودند اما بيشتر ايشان از حيث صرفي نحوي و توجه به يكپارچه بودن اين اسلوب بليغ و ... به خطا رفته‌اند و سبب نارسايي پيام الهي در ترجمه‌ي اين اسلوب براي مخاطبان شده‌اند.