طراحي الگوي جامع مديريت استعداد با رويكرد ارتقاء برنامه‌ريزي‌شغلي

پژوهش حاضر با هدف طراحي مدل جامع مديريت استعداد با رويكرد ارتقاء برنامه‌ريزي شغلي در سازمان نظامي‌مورد مطالعه با روش آميخته اكتشافي بوده است. جامعه آماري بخش كيفي، شامل صاحب نظران و خبرگان حوزه منابع انساني بوده و براي آگاهي از ديدگاه آنان، تعداد 12 مورد مصاحبه به شيوه هدفمند و با رعايت اصل اشباع صورت پذيرفت. در بخش كمي، جامعه آماري مشتمل بر مديران سطوح مختلف به تعداد 186 نفر و حجم نمونه از طريق نمونه‌گيري تصادفي طبقه اي ، تعداد 125 نفر محاسبه گرديد. گرداوري اطلاعات در بخش كيفي به روش مصاحبه نيمه‌ساختار‌يافته و در بخش كمي، از طريق پرسشنامه محقق‌ساخته انجام گرفت. روايي صوري و روايي محتوايي(0.67) از طريق جمع‌بندي نظرات خبرگان و پايايي پرسشنامه نيز (آلفاي كرونباخ:0.77) مورد برسي و تاييد قرار گرفت.داده ها با استفاده از مدل معادلات ساختاري و نرم افزار هاي ,Smart PLS Spss مورد تحليل قرار گرفته اند. نتايج بخش كيفي نشان داد كه در حوزه مديريت استعداد مولفه مديريت عملكرد با بار عاملي 0.229 در بين مولفه‌هاي مستخرجه از متغير مديريت استعداد و در حوزه برنامه‌ريزي شغلي، مولفه نگهداشت كاركنان با بار عاملي 0.917بيشترين ميزان را تاثيرگذاري را به خود اختصاص داده‌اند. نتايج حاصل از بخش كمي پژوهش نيزحاكي از تاثير معنادار مديريت استعداد بر ارتقاء برنامه‌ريزي شغلي در سازمان مورد مطالعه بوده است.