شناسايي شاخص‌هاي گزارشگري يكپارچه در دانشگاه‏‌ها

هدف: هدف اين پژوهش شناخت شاخص‌هاي گزارش‌هاي يكپارچه در آموزش عالي است. اين گزارش‌ها مي‌تواند براي ارتباط مؤثرتر با ذي‌نفعان و شناخت فرصت‌ها و چالش‌هاي آموزش عالي و بهبود تصميم‌گيري استفاده شود.روش: در جهت تحليل محتواي كيفي، ۵۸ گزارش‎ از ۳۴ دانشگاه‎ خارجي و ۱۴ دانشگاه داخلي با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شد. گزارش‌هاي مذكور داراي بالاترين امتياز تأثير در رتبه‌بندي تايمز، جي‌آرآي، وبگاه گزارشگري يكپارچه و وبگاه وزارت علوم تحقيقات و فناوري ايران بودند.يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش حاكي از اين است كه مؤلفه‌هاي گزارشگري يكپارچه در دانشگاه‌ها، در مجموع به تعداد 130 شاخص است كه به 7 دسته طبقه‌بندي شده است: 1. توصيف سازمان و محيط فعاليت آن (34 شاخص)؛ 2. راهبري (7 شاخص)؛ 3. مدل كسب‌وكار (58 شاخص)؛ 4. ريسك‌ها و فرصت‌ها (17 شاخص)؛ 5. استراتژي (8 شاخص)؛ 6. عملكرد (3 شاخص)؛ 7. مبناي تهيه و ارائه گزارش (3 شاخص).نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه شاخص‌هاي گزارش يكپارچه‌اي را معرفي مي‌كند كه در زمان حاضر، از اقبال مطلوبي برخوردار است. اين نوع گزارش از نظر ميزان افشاي شاخص‌ها و محتواي اطلاعاتي، مي‌تواند گزارش‌هاي مسئوليت اجتماعي، پايداري و ساير گزارش‌ها را با گزارش‌هاي مالي يكپارچه كند و در نتيجه، فرصت‌هاي بيشتري براي تقويت پاسخ‌گويي دانشگاه‌هاي بخش عمومي و بهبود تصميم‌گيري فراهم آورد.