ارزيابي عملكرد و شاخص‌هاي تحمل به خشكي در كشت خالص و مخلوط غلات مختلف تحت تنش‌آبي و آبياري نرمال

به‌منظور ارزيابي شاخص‌هاي مقاومت به خشكي و عملكرد كشت مخلوط غلات مختلف تحت شرايط تنش‌آبي در شرايط اكولوژيكي گرم و خشك، آزمايشي به صورت اسپليت پلات در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار در سال زراعي 97-96 در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي و منابع طبيعي داراب – دانشگاه شيراز انجام شد. در اين آزمايش فاكتور اول رژيم آبياري در دو سطح آبياري نرمال و تنش‌آبي و فاكتور دوم ژنوتيپ‌هاي (لاين جو پابلند EB-95-97 ، لاين جو پاكوتاه EB-95-97لاين گندم نان پاكوتاهS-92-19 ، رقم گندم نان پابلند خليل و يك رقم تريتيكاله جوانيلو) بودند كه به صورت سري جايگزيني كشت مخلوط رديفي دوتايي و خالص كشت شدند. شاخص هاي كمي تحمل به خشكي شامل: شاخص حساسيت به تنش (SSI)، شاخص تحمل تنش (STI)، شاخص تحمل (TOL)، شاخص ميانگين هندسي بهره وري (GMP)، شاخص بهره‌وري متوسط (MP)، شاخص عملكرد (YI) در شرايط تنش‌آبي و آبياري‌نرمال محاسبه شد. نتايج اين آزمايش نشان داد كه بيشترين عملكرد دانه در كشت مخلوط گندم پابلند – تريتيكاله با عملكرد 9472 كيلوگرم در هكتار در شرايط آبياري نرمال و كمترين عملكرد دانه در كشت خالص جو پاكوتاه در شرايط تنش‌آبي با ميانگين 3934 كيلوگرم در هكتار به دست آمد. سيستم كشت مخلوط گندم پابلند- تريتيكاله تحت شرايط آبياري نرمال نسبت به سيستم كشت خالص گندم پابلند 16 درصد افزايش عملكرد نشان داد. بطور كلي سيستم كشت مخلوط جو پاكوتاه+ جو پابلند با بيشترين مقدار 0.734 SIIG از نظر تنش خشكي مقاوم‌ترين سيستم كشت مخلوط بود.