تأثير نااطميناني سياست اقتصادي بر انتشار دي ‌اكسيد كربن در خاورميانه

گرم شدن تدريجي كره زمين و تغييرات آب و هوايي به دليل انتشار گازهاي گلخانه‌اي از جمله گاز دي‌اكسيد كربن امنيت جهاني را با تهديد جدي روبرو كرده است. مطالعات متعددي سعي در شناسايي عوامل اقتصادي و غيراقتصادي مؤثر بر انتشار دي‌اكسيد كربن جهت جلوگيري از تخريب محيط زيست را داشته‌اند؛ اما با اين حال، تأثير نااطميناني سياست‌هاي اقتصادي بر انتشار دي‌اكسيد كربن كمتر مورد توجه و بررسي قرار گرفته است. به همين دليل در پژوهش حاضر به بررسي تأثير نااطميناني سياست اقتصادي بر انتشار دي‌اكسيد كربن در منطقه خاورميانه با استفاده از رهيافت خود رگرسيون توضيحي براي داده‌هاي پانل (Panel ARDL) و الگوي رگرسيون اثرات تصادفي جمعيت، رفاه و فناوري تعميم‌يافته (STRIPAT) طي دوره زماني 2016-2000 پرداخته شده است. نتايج نشان مي‌دهد در بلندمدت تأثير توليد ناخالص داخلي سرانه و مجذور آن بر انتشار گاز دي‌اكسيد كربن به ترتيب مثبت و منفي و معنادار بوده است و همچنين متغيرهاي اندازه جمعيت، مصرف انرژي و نااطميناني سياست اقتصادي بر انتشار گاز دي‌اكسيد كربن تأثير مثبت و معناداري دارند به‌گونه‌اي كه در بلندمدت با افزايش يك درصدي اندازه جمعيت، مصرف انرژي و نااطميناني سياست اقتصادي ميزان انتشار گاز دي‌اكسيد كربن به ترتيب به ميزان 0.17، 0.37 و 0.01 درصد افزايش مي‌يابد.