بررسي و شناسايي قارچ‌ها‌ي همراه عارضه زوال درختان اُرس

به‌منظور شناسايي عوامل قارچي همراه با درختان اُرس در ارتفاعات شهرستان طارم، نمونه‌هايي از بافت‌هاي مختلف درختان بيمار تهيه و با استفاده از روش‌هاي معمول نسبت به كشت و جداسازي آنها اقدام گرديد. براي شناسايي گونه‌ها، از روش‌هاي بررسي ريخت‌شناسي و شناسايي مولكولي استفاده شد. براي اين منظور، ضمن استخراج DNA كل از تعداد 11 گونه از قارچ‌هاي جداسازي شده، ناحيه فاصله‌انداز داخلي DNA رايبوزومي آنها با استفاده از پرايمرهاي عمومي (ITS-1 و ITS-4) تكثير و بعد با توالي‌يابي آنها و مقايسه با توالي‌هاي موجود در بانك‌هاي اطلاعاتي شناسايي گونه‌ها انجام شد. در‌مجموع بيش از 150 جدايه قارچي در مدت سه سال از نمونه‌هاي آلوده درختان اُرس جداسازي شد كه بر اساس ويژگي‌هاي ظاهري و توالي‌يابي ناحيه ITS جدايه‌هاي قارچي، تعلق آنها به گونه‌هاي زير تأييد گرديد: Nigrospora oryzae (31 جدايه)، Penicillium spp. (9 جدايه)، Aspergillus spp. (4 جدايه)، Trichoderma spp. (5 جدايه)، Aureobasidium pullulans (33 جدايه)، Polyporus sp. (3 جدايه)، Phoma sp. (14 جدايه)، Phoma medicaginesis (3 جدايه)، Alternaria alternata (5 جدايه)، Alternaria sp. (9 جدايه)، Alternaria consortialis (6 جدايه)، Hormonema carpetanum (5 جدايه)، Hormonema sp. (9 جدايه)، Peyronellaea pinodella (4 جدايه)، Kabatiella microsticta (3 جدايه) و Microsphaeropsis spp. (8 جدايه). بيشتر گونه‌ها ساپروفيت يا عوامل بيماري‌زاي فرصت‌طلب هستند كه اولين بار در ايران از روي اُرس گزارش مي‌شوند. اين عوامل همزمان با ضعف ميزبان در اثر ابتلا به گياه انگل دارواشك، تنش خشكي و آفات با حمله به آنها باعث تسريع زوال ميزبان مي‌شوند.