ارزيابي اثرات گردشگري خلاق بر جذب گردشگر و توسعه اقتصادي مناطق روستايي (مطالعه موردي: روستاي پيوه‌ژن بخش احمدآباد شهرستان مشهد)

گردشگري خلاق شكل جديدي از گردشگري است كه به شكل بالقوه مي‌تواند مدل‌هاي موجود توسعه گردشگري را تغيير دهد و به تنوع و نوآوري تجربه گردشگري كمك كند. بنظر مي‌رسد گردشگري خلاق مي‌تواند به تحريك توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي محلي كمك كند و در نهايت اين نوع از گردشگري مي‌تواند مزاياي بسياري را براي مقاصدي كه مايل به توسعه اشكال جديد فعاليت گردشگري هستند، ارائه دهد. هدف اين پژوهش كاربردي و داده‌ها از نوع توصيفي-پيمايشي بوده است كه از طريق پرسشنامه جمع‌آوري شدند. جامعه آماري را ساكنين روستاي پيوه‌ژن تشكيل داده‌اند. تعداد نمونه آماري بر اساس جدول مورگان 196 نفر برآورد شد كه تعداد 205 پرسشنامه توزيع و پاسخ داده شد. روش نمونه‌گيري اين پژوهش بر اساس روش در دسترس بوده است. براي ارزيابي روايي ابزار تحقيق، از روايي صوري و پايايي آن بر اساس تحليل آلفاي كرونباخ تأييد شد. لازم به ذكر است كه عمليات مربوط به آمار توصيفي و استنباطي و آزمون فرضيه‌ها با استفاده از نرم افزار spss26 انجام شد. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان دهنده تأثير و اهميت بالاي گردشگري خلاق بر توسعه و جذب گردشگر در مناطق روستايي مي‌باشد و تمامي 5 مؤلفه گردشگري خلاق با درصد تأثير بالاي 90 درصد از نظر اهالي روستا مورد پذيرش قرار گرفت كه اين نشان از تأثير بسيار زياد گردشگري خلاق بر توسعه و جذب گردشگر و وجود بستري آماده براي عرصه فعاليت‌هاي گردشگري در روستاها مي‌باشد.