عوامل مؤثر بر عملكرد صندوق‌هاي خرد زنان روستايي (مطالعه موردي: شهرستان همدان)

هدف اين پژوهش بررسي عوامل مؤثر بر عملكرد صندوق‌هاي خرد زنان روستايي با تأكيد بر عوامل آموزشي و ترويجي در شهرستان همدان بود. پژوهش حاضر مبتني بر روش توصيفي-همبستگي است كه در آن تأثير عوامل فردي زنان روستايي (سن، سواد، ميزان سرمايه، تأهل و...)، عوامل اقتصادي، عوامل اجتماعي و فرهنگي، عوامل سياستي و حمايتي و عوامل آموزشي و ترويجي بر عملكرد صندوق‌هاي خرد زنان روستايي مورد بررسي قرار گرفت. جامعه آماري اين پژوهش شامل اعضاي صندوق‌هاي خرد زنان روستايي شهرستان همدان بودند كه تعداد آن‌ها 230 عضو در 9 صندوق مي‌باشد. حجم نمونه با استفاده از جدول كرجسي و مورگان، تعداد 140 عضو تعيين و بر اساس روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي با انتساب متناسب انتخاب گرديد. براي شناسايي عوامل مؤثر بر عملكرد صندوق خرد زنان روستايي (متغير وابسته) و شناسايي اثرهاي مستقيم و غيرمستقيم اين عوامل بر يكديگر از تحليل مسير استفاده شد. نتايج نشان داد كه متغيرهاي مستقل در مجموع 65/7 درصد از تغييرات سطح عملكرد صندوق را تبيين مي‌كنند. متغير عوامل اجتماعي، اثر مستقيم (0/336) و اثرغيرمستقيم (0/185) بر عملكرد صندوق خرد زنان روستايي داشت و در مجموع اثر علي اين متغير 0/521 بود كه از نظر اولويت در جايگاه اول تأثيرگذاري قرار گرفت و بيشترين نقش را در تبيين متغير وابسته پژوهش (عملكرد صندوق) داشت. پس‌ازآن، متغير «عوامل آموزشي و ترويجي» با اثر علي 0/382 «عوامل سياست‌گذاري و مديريتي» با اثر علي 0/318، «سابقه عضويت در صندوق» با اثر علي 0/152، و «عوامل اقتصادي» با اثر علي 0/130 به ترتيب در رتبه‌هاي بعدي قرار گرفتند.