ارائه الگوي مطلوب مديريت يكپارچه حوضه هاي آبخيز و نقش آن در توسعه پايدار اقتصاد روستايي (مطالعه موردي: حوضه آبخيز داورزن)

امروزه مديريت منابع در پهنه هاي زيستي يكي از چالش هاي اصلي سازماني – اجتماعي مي باشد كه موفقيت آن زير نفوذ عوامل و سازه هاي بسياري قرار دارد. لذا تلاش براي طراحي الگوي جامع و يكپارچه براي حوضه هاي آبخيز به گونه اي كه تمامي اين سازه ها و رفتار آن ها قابل پيش بيني و هدايت باشند يكي از اهداف و برنامه هاي سازمان هاي متولي در اين امر است. هدف پژوهش حاضر، ارائه الگوي مطلوب مديريت يكپارچه و نقش آن در توسعه پايدار روستايي در حوضه آبخيز داورزن مي باشد. اين پژوهش از لحاظ هدف، كاربردي و از نظر روش، توصيفي-‌تحليلي و پيمايشي است. بنابراين، ابتدا به شناخت وضع موجود و چالش هاي اثرگذار بر توسعه يكپارچه حوضه آبخيز داورزن به عنوان متغيرهاي وابسته پرداخته شد. سپس با استفاده از پيشران هاي مديريت حوضه آبخيز به عنوان متغيرهاي مستقل شناسايي شدند. از ﻣﺪل معادلات ساختاري(SEM) در قالب نرم افزار SMART PLS براي تحليل يافته ها استفاده شد. جامعه آماري پژوهش شامل 60 نفر از كارشناسان اجرايي شامل مديران روستايي و متخصصان اين حوزه مي باشد. نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه  مولفه مشكلات سياست گذاري با ضريب 0.743 بيشترين ضريب را در بروز چالش هاي حوضه آبخيز داورزن دارا مي باشد و در زمينه ضعف توسعه روستايي نيز مؤلفه اقتصادي با ضريب 0.607 بيشترين تاثير را داشته است.