نقش صنايع غذايي مجيد در ارتقاي كيفيت زندگي روستاييان(مورد مطالعه: شهرستان گتوند)

امروزه، راهبرد صنعتي كردن روستاها در مباحث توسعه روستايي، مورد تاكيد بسياري از برنامه‌ريزان حوزه كشاورزي است. در همين رابطه، راه‌اندازي صنايع تبديلي و تكميلي محصولات كشاورزي مي‌تواند موجب بهبود شاخص‌هاي اقتصادي، اجتماعي و كالبدي در مناطق روستايي و متعاقبا بهبود كيفيت زندگي روستاييان شود. با علم به اين مساله، پژوهشي با هدف بررسي نقش صنايع تبديلي كشاورزي در كيفيت زندگي كشاورزان با استفاده از روش پيمايش انجام شد. جامعه آماري پژوهش، كشاورزان ساكن در مناطق روستايي شهر جنت‌مكان از بخش مركزي شهرستان گتوند بودند كه بر اساس نمونه گيري طبقه اي تصادفي، نمونه اي به حجم 205 نفر از بين آنها انتخاب گرديد. طبقات مورد بررسي شامل دو دسته از كشاورزان شامل افرادي بود كه محصول خود را براي فروش به كارخانه صنايع غذايي مجيد مي فروختند و افرادي كه محصولات خود را براي فروش به بازار آزاد مي دادند. ابزار جمع آوري داده ها، پرسشنامه بود كه روايي صوري آن توسط تعدادي از اعضاي هيآت علمي گروه ترويج و آموزش كشاورزي تاييد شد و براي سنجش پايايي آن، از ضريب آلفاي كرونباخ (87/0-72/0 =α) استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و STATA  انجام گرفت. همچنين براي وزن دهي زير مؤلفه ها و متغير هاي كيفيت زندگي از روش تحليل مؤلفه اصلي (PCA) استفاده گرديد. يافته هاي بدست آمده نشان داد كه تفاوت معني داري بين ميانگين ابعاد اقتصادي و اجتماعي كيفيت زندگي در بين كشاورزاني كه محصول خود را به كارخانه مي دهند و آنهايي كه محصول خود را به بازار مي فروشند، وجود دارد. همچنين، كشاورزاني كه محصول خود را به كارخانه مي دهند، ميزان رضايت شغلي، احساس ارزشمندي، بهزيستي ذهني، امكانات رفاهي، درآمد و پس انداز بالاتري داشتند.