بررسي تنوع گونه اي كنه ‏هاي اريوفيوئيد در اراضي‏ با كاربري متفاوت در شهرستان ماكو

كنه‏‌هاي بالاخانواده Eriophyoidea همگي گياه‌‏خوارند و به كنه‏‌هاي گال‌‏زا يا كنه‏‏‌هاي زنگ معروف هستند. اين كنه‌ها آفات گياهي و همچنين ناقل بيمارگر‌هاي گياهي هستند. به منظور مطالعه تنوع گونه‌اي كنه‌هاي اريوفيوئيد نمونه‌برداري‌ها در طي دو نوبت در سال‌هاي 1400 1399 از باغات، مزارع و مراتع هشت روستاي شهرستان ماكو انجام شد. پس از اتمام شناسايي و شمارش نمونه‌ها، با در نظر گرفتن تعداد و فراواني گونه‌ها، شاخص‌هاي تنوع گونه‌اي اعم از شاخص تنوع شانون، سيمپسون و مارگالف در هر ايستگاه محاسبه شدند. در اين تحقيق در مجموع 35 گونه از 12 جنس متعلق به پنج قبيله و دو زير خانواده، از روستاهاي مختلف ماكو جمع‌آوري و شناسايي شد. به نظر مي‌رسد بر خلاف تصور، تغييرات اقليمي و كمي بارش در سال 1399 تنوع گونه‌اي گياهان مرتعي را تحت تاثير قرار داده است كه همين امر منجر به كاهش شاخص‌هاي تنوع اكوسيستم مرتع در مقايسه با ساير اكوسيستم‌هايي شده است كه برنامه منظم آبياري داشته‌اند. روستاي هندور بالاترين مقدار شاخص شانن_وينر را به خود اختصاص داد، همچنين اين روستا كمترين شاخص سيمپسون را نشان داد كه كاهش مقدار اين شاخص بيانگر توزيع مناسب افراد و افزوني تنوع گونه‌اي است. همچنين بررسي اكوسيستم‌هاي مختلف شهرستان ماكو نشان داد كه شاخص شانن وينر كنه‌هاي Eriophyoidea در اكوسيستم باغي در سطح احتمال 5 درصد به طور معني‌داري در مقايسه با اكوسيستم زراعي و مرتعي بيشتر است و نيز تنوع گونه‌اي زياد در اكوسيستم باغي سبب افزايش شاخص مارگالف اين اكوسيستم نسبت به دو اكوسيستم ديگر شده است. افزايش تنوع اين كنه‌ها در اكوسيستم باغي اين ذهنيت ناشي از مطالعات پيشين را ايجاد مي‌كند كه امكان دارد در طول چندين سال شاهد تغيير رفتار و ترجيح ميزبان كنه‌هاي اريوفيوئيد از روي برخي گونه‌هاي گياهي غيرمثمر و علف‌هاي هرز  به سمت گياهان مثمر باشيم.