كنترل مواد‌ چسبناك‌ ريز خمير‌كاغذ حاصل از بازيافت ‌كارتن ‌كنگره‌اي كهنه با روش‌هاي شيميايي و فيزيكي منتخب‌

راهكارهاي‌ مؤثر در حذف يا خنثي سازي مواد چسبناك يكي از موضوعات مورد توجه پژوهش‌هاي اخير است. در پژوهش حاضر برخي از متداول‌ترين استراتژي‌هاي شيميايي و فيزيكي در كنترل اين مواد آلاينده بررسي و مقايسه شدند. كنترل مواد چسبناك ريز خمير‌كاغذ حاصل از بازيافت‌كارتن‌كنگره‌اي كهنه (OCC) ‌با استفاده از چندين روش فيزيكي (شستشو، شستشو-شناورسازي، شناورسازي –شستشو و شناورسازي) و برخي روش‌هاي‌ شيميايي با استفاده از 4 پليمر كاتيوني تثبيت كننده (آلوم- پلي آلومنيوم كلرايد- پلي داد مك – نشاسته كاتيوني) در سه سطح(0.1، 0.5 و 1 درصد) براساس وزن خشك خمير كاغذ مورد بررسي قرار گرفت. براي ارزيابي كارائي روش مورد استفاده در حذف مواد چسبناك ريز، فاكتورهاي هدايت الكتريكي، سختي‌، ميزان كدورت، مقدارمواد محلول و كلوئيدي، نياز اكسيژن خواهي شيميايي اندازه گيري و مقايسه شدند. نتايج نشان داد كه كمترين مقدار هدايت الكتريكي و سختي در روش فيزيكي مربوط به مرحله شناورسازي – شستشو و در روش شيميايي مربوط به نشاسته كاتيوني 1درصد بود. كمترين مقدار كدورت در مرحله شستشو- شناورسازي و شستشو مشاهده شد. همچنين، احتمال وجود پتانسيل مواد چسبناك ثانويه در مرحله شستشو در كمترين حالت بود درحاليكه مرحله شناورسازي بالاترين حد احتمال مواد چسبناك ثانويه رو به خود اختصاص داد. در بين سطوح مختلف از عوامل تثبيت كننده فوق الذكر، كم‌ترين ميزان كدورت و مواد محلول و كلوئيدي مربوط به عامل تثبيت كننده پلي دادمك با سطح مصرف 0.1 درصد و كمترين ميزان مواد چسبناك ثاتويه ‌در سطح 0.5 درصد از آلوم بود.‌‌هم در روش شيميايي و هم فيزيكي ميزان كدورت و مقدار مواد محلول و كلوئيدي در pH = 4 بيشتر از pH خنثي بود. در روش شيميايي با نشاسته كاتيوني با سطح مصرف 1 درصد و در روش فيزيكي با مرحله شستشو -شناورسازي كمترين ميزان نياز اكسيژن خواهي شيميايي بدست آمد.