تأثير قارچ‌هاي همزيست بر بيوماس، فلورسانس كلروفيل و تجمع نيترات در گياه كاهو (Lactuca sativa) تحت تنش بازدارنده نيتريفيكاسيون دي‌سيان دي‌آميد

كاربرد بازدارنده هاي نيتريفيكاسيون دي سيان دي آميد (DCD) در خاك طي ساليان متوالي باعث آلودگي خاك مي شود و به دليل اثرات سمي احتمالي آنها بر گياه در دهه هاي اخير بسيار مورد توجه قرار گرفته است، اما هيچ اقدامي براي كنترل و رفع آلودگي بازدارنده هاي نيتريفيكاسيون انجام نشده است. در اين تحقيق، بازدارنده نيتريفيكاسيون DCD در چهار غلظت (صفر، 5، 50 و 100 ميلي گرم در كيلوگرم) در يك آزمايش گلداني با چهار تكرار به خاك اضافه شد. آزمايش گلخانه‌اي با استفاده از فاكتوريل بر پايه طرح كاملاً تصادفي براي آزمايش اثر قارچ‌هاي همزيست (گياهان تلقيح شده با P. indica،  G. etunicatum وG. mosseae ) بر روي سميت گياهي DCD انجام شد. گياه كاهو (Lactuca sativa) رقم سياهو به دليل ارزش اقتصادي در سراسر جهان براي اين آزمايش انتخاب شد. سپس برخي از خصوصيات فلورسانس كلروفيل مانند فلورسانس حداقل (F0)، فلورسانس حداكثر (Fm) و حداكثر كارايي كوانتومي فتوسيستم  II(Fv/Fm) اندازه گيري شد. نتايج HPLC غلظت بازدارنده نيتريفيكاسيون DCD در برگ كاهو بسيار مهم بود. مشخص شد كه گياهان تلقيح شده با قارچ هاي همزيست در مقايسه با گياهان غيرهمزيست سطوح DCD كمتري داشتند. گياهان تيمار شده با P. indica داراي 70 و 80 درصد DCD كمتر (به ترتيب 50 و 100 ميلي گرم بر كيلوگرم) در مقايسه با گياهان غيره همزيست بودند.