اثر كاربرد برگي متيل جاسمونات بر تحمل گياه فيساليس (Physalis peruviana L.) به تنش خشكي

تنش خشكي نامطلوب‌ترين عامل محيطي است كه رشد و عملكرد گياهان را به‌شدت مي‌كاهد. جاسمونات‌ها به‌عنوان تنظيم ‌كننده‌هاي رشد گياهي و مؤثر در فرآيندهاي فيزيولوژيكي، تحمل گياهان به ‌شرايط تنشي را افزايش ‌مي‌دهند. فيساليس گياه دارويي از خانواده بادمجانيان است. به‌منظور بررسي اثر پيش ‌‌‌تيمار متيل‌ جاسمونات (MeJA) و تنش خشكي بر پاسخ هاي فيزيولوژيكي و بيوشيميايي فيساليس، آزمايشي به‌صورت فاكتوريل با تركيب دو فاكتور سطوح ‎رطوبتي [%100 (شاهد)، %50 و 30% ظرفيت‌زراعي (FC)] و سطوح MeJA (صفر،50 و 100 ميكرو‌مولار) با چهار تكرار انجام شد. گياهان 24 ساعت پس از آخرين محلول‌پاشي با MeJA، به‌مدت دو ماه تحت سطوح مختلف رطوبتي قرار ‌گرفتند. نتايج نشان داد پيش ‌تيمار گياهان با MeJA منجر به افزايش سطح برگ، RWC، وزن خشك كل گياه، كلروفيل‌ كل و كاروتنوئيدها به‌ترتيب 36/48، 31/07، 178/53، 37/11 و 49/73% درصد طي تنش خشكي شد. در اين تحقيق كاربرد MeJA به ويژه 100 ميكرومولار با افزايش محتواي قندهاي محلول (12/13 و 16/69%)، پرولين (22/84و 45/86%)، فلاوونوئيد (14/01 و 21/69%)، پروتئين (16/53 و 20/98%) و فعاليت آنزيم SOD (22/09 و 13/96%) و كاهش فعاليت POD  (12/82 و 39/06%)، APX (20/85 و 17/33%) و PPO (14/83 و 18/68%) در بخش هوايي و زيرزميني موجب تعديل اثرات منفي تنش خشكي به‌خصوص در FC%30 شد. همچنين MeJA تغييراتي را در انباشتگي و توزيع مواد غذايي معدني در گياهان تحت تنش ايجاد كرد. نتايج تحقيق نشان داد كاربرد برگي MeJA با بهبود شاخص هاي رشدي و فتوسنتزي، سيستم آنتي‌اكسيداني و وضعيت تغذيه اي مي‌تواند راهكاري مناسب براي افزايش تحمل گياه فيساليس نسبت به تنش خشكي باشد.