ارزيابي اثر قارچ اندوفيت Serendipita indica بر ويژگي‌هاي مورفولوژيكي و بيوشيميايي گل نرگس (Narcissus tazetta L.) در بسترهاي مختلف كشت

نرگس شيراز‏، گونه زينتي مناسبي براي كاشت در هواي آزاد است. بخش هاي جنوبي از جمله استان خوزستان، يكي از مهمترين مناطق توليدي اين گل در زمستان است. با اين وجود خاك مورد استفاده نياز به اصلاح بافت دارد. به منظور بررسي اثرات بستر كشت به همراه تلقيح قارچ اندوفيت ريشه S. indica بر عملكرد نرگس، آزمايشي به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي در هفت تكرار انجام شد. در اين پژوهش از چهار بستر كشت (خاك زارعي 100 %؛ خاك زارعي 75 %+ ماسه 25 %؛ خاك زارعي 50 %+ ماسه 50 %؛ خاك زارعي 25 %+ ماسه 75 %) به عنوان فاكتور اول، تلقيح و عدم تلقيح قارچ S. indica به عنوان فاكتور دوم استفاده شد. براساس يافته هاي پژوهش، قارچ S. indica سبب افزايش ويژگي هاي قطر بزرگ ترين گلچه (104 %)، تعداد گلچه (121 %)، طول ساقه گلدهنده (114 %)، عمرگلجاي (137 %)، كلروفيل كل (118 %)، كارتنوئيد (113 %) و كاهش قطر ساقه گلدهنده (84 %)، فعاليت آنزيم گاياكول پراكسيداز (76 %) نسبت به شاهد (عدم تلقيح) شد. همچنين مشخص شد كه بستر كشت خاك زارعي 75 %+ ماسه 25 % بيشترين تأثير مثبت را بر شاخص هاي قطر بزرگ ترين گلچه، تعداد گلچه، قطر و طول ساقه گلدهنده، عمرگلجاي، كلروفيل كل و كارتنوئيد داشت. برهمكنش دو فاكتور نشان داد كه بسترهاي كشت خاك زارعي 75 %+ ماسه 25%؛ خاك زارعي 50 %+ ماسه50 % تلقيح شده با S. indica مناسب ترين تيمار جهت پرورش نرگس بودند. باتوجه به اثر ماسه در تيمارهاي مختلف كه سبب تغيير بافت خاك زراعي شد، مي توان بيان داشت با آنكه نرگس در خاك زراعي خوزستان رشد نسبتاً خوبي داشت، اما براي توليد گل بريده با كيفيت، نياز به افزودن ماسه جهت تخلخل بيشتر است. از سوي ديگر بر مبناي نتايج به دست آمده از اين بررسي مي توان گفت كه بين ويژگي بافت و تلقيح قارچ بر عمر گلجايي، تلقيح در درجه اول اهميت قرار داشت. از اين رو با توجه به نتايج، افزودن 25 % ماسه و تلقيح قارچ با خاك زراعي‏، براي توليد گل بريده نرگس توصيه مي شود. ضمن آنكه پيشنهاد مي شود در پژوهش هاي آينده به تأثير اين بستر و تلقيح قارچ بر ميزان نگهداري آب و كاهش اثرات شوري توجه گردد.