اثر مقادير مختلف سولفات مس بر رشد، جذب عناصر غذايي و انباشت مس در خارمريم (Silybum marianum) و افسنطين (Artemisia absinthium)

اين پژوهش به منظور بررسي توانايي جذب و انباشت مس و اثر آلودگي آن بر رشد و محتواي عناصر معدني گياهان مرتعي خارمريم و افسنطين در شرايط گلخانه انجام شد. در يك آزمايش فاكتوريل بر پايه طرح كاملاً تصادفي، مس در سه سطح صفر (شاهد)، 100 و 200 ميلي گرم در كيلوگرم به صورت سولفات مس با سه تكرار به گلدان ها اعمال و سپس بذر دو گياه كشت شدند. بعد از دو ماه و كامل شدن رشد، گياهان برداشت شده و ويژگي هاي رويشي و محتواي كلسيم، منيزيم، پتاسيم، فسفر، آهن، روي، منگنز و مس در اندام هوايي و ريشه اندازه گيري شدند. نتايج نشان داد كه با آلودگي سولفات مس، رشد اندام هوايي و زيرزميني افسنطين تحت تأثير قرار نمي گيرد اما زيست توده اندام هوايي به همراه حجم، سطح و طول ريشه خارمريم در غلظت هاي بالاتر مس كاهش معني داري مي يابد. با افزايش غلظت سولفات مس در خاك، انباشت مس در ريشه هر دو گياه و در اندام هوايي خارمريم افزايش معني داري نشان داد. بيشترين جذب مس با 53.50 و 168.72 ميلي گرم در كيلوگرم در اندام هوايي و ريشه خارمريم مشاهده شد. فاكتور انتقال كمتر از يك در هر دو گياه توانايي آنها را براي تجمع فلز مس در ريشه نشان مي دهد. در سطح آلودگي 200 ميلي گرم در كيلوگرم سولفات مس، غلظت پتاسيم در اندام هوايي خارمريم به طور معني داري بيشتر از افسنطين بود. افزايش غلظت سولفات مس در خاك، محتواي عناصر كم مصرف در گياه افسنطين را تحت تأثير قرار نداده اما موجب كاهش معني دار منگنز و روي در اندام هوايي و ريشه خارمريم و افزايش معني دار آهن در اندام هوايي خارمريم شد.