تأثير پيش‌تيمار و محلول‌پاشي كود جلبك دريايي (Ascophyllum nodosum) بر بهبود رنگدانه‌ها، صفات كيفي و عملكرد دانه سويا حاصل از بذور فرسوده

اين آزمايش به منظور بررسي اثر كود جلبك دريايي بر بهبود صفات فيزيولوژيكي سويا در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه صنعتي شاهرود طي دو سال زراعي 98-1397 و 99-1398 انجام شد. آزمايش به صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كاملاً تصادفي در سه تكرار اجرا شد. تيمارهاي آزمايش شامل پيري تسريع شده در دو سطح (بذور شاهد و فرسوده) و كود جلبك در سه سطح (شاهد: بدون اعمال تيمار، پيش تيمار بذري و محلول پاشي برگي با غلظت 0/3 درصد كود جلبك) بودند. نتايج نشان داد كه پيري تسريع شده در سال اول و دوم آزمايش موجب كاهش 15/11 و 13/33 درصدي ميزان كلروفيل a در برگ گياهان حاصل از اين بذور شد. در هر دو سال آزمايش محلول پاشي كود جلبك در شرايط عادي و فرسودگي موجب افزايش معني دار ميزان كلروفيل a تا سطح معني دار شد. اعمال پيري تسريع شده در بذور، به ترتيب موجب افزايش 35/13، 12/46 و 22/22 درصدي كاروتنوئيد، فلاونوئيد و آنتوسيانين در برگ گياهان حاصل از اين بذور شد. اعمال پيري تسريع شده موجب كاهش 0/86، 0/90 و 33/18 درصدي روغن دانه، پروتئين دانه و عملكرد دانه شد. حداكثر درصد روغن و پروتئين دانه نيز به ترتيب 19/74 و 38/31 درصد بود كه به تيمارهاي محلول پاشي و پيش تيمار بذري تعلق داشت. استفاده از كود جلبك به صورت پيش تيمار بذري و محلول پاشي برگي به ترتيب موجب افزايش عملكرد دانه به ميزان 36/49 و 21/67 درصد نسبت به شاهد شد. در نهايت مي توان پيش تيمار بذور با كود جلبك دريايي را جهت بهبود اثرات فرسودگي بذر و افزايش عملكرد دانه در گياه سويا پيشنهاد نمود.