آشكارسازي تاثير روند گسترش بافت شهري بر تغييرات دماي شهر خرم‌آباد

رشد كالبدي بافت شهرها، در اراضي كشاورزي يا باغات حاشيه شهر، از نمودهاي بارز تغييرات كاربري اراضي به نفع گسترش بافت شهري است. اين تغييرات كاربري اراضي تبعات زيست محيطي و اقليم شناختي در پي دارد. آگاهي از اين تبعات محيطي، در كنترل و مديريت بهينه شرايط زيست محيطي شهر مفيد واقع مي شود. هدف اساسي اين تحقيق آشكارسازي روند تغييرات كالبدي بافت شهري خرم آباد طي دوره 1990-2020 و آشكارسازي اثر تغييرات حرارتي بر ساختار دماي دوره گرم شهر خرم اباد است. در اين راستا با استفاده از تصاوير سنجنده TM و OLI/TIRS ماهواره هاي لندست 5 و 8 براي ماه ژوئن 4 دوره آماري 1990، 2000، 2010 و 2020، با اجراي تابع جبر باندي، بافت شهري خرم آباد از روي باندهاي اپتيكال اين سنجنده ها استخراج و روند تغييرات اين بافت طي 30 سال بررسي گرديد. همچنين دماي سطح زمين محدوده شهر خرم آباد با اجراي الگوريتم Spilt Window روي باندهاي حرارتي دو سنجنده مذكور، براي ماه ژوئن استخراج گرديد. نتايج حاصل از تحليل روند نشان داد بافت شهري خرم آباد طي دوره 30 ساله با يك رشد مستمر در بخش هاي حاشيه شرقي و جنوبي شهر روبرو بوده است. به طور تجمعي مشخص گرديد كه بافت شهري خرم آباد در انتهاي دوره يعني سال 2020 حدود 41 درصد (828 هكتار) نسبت به سال 1990 گسترش داشته است اين گسترش عموماً در اراضي كشاورزي و باغات حاشيه شهر خرم آباد بوده است. استخراج دماي سطح زمين از باندهاي حرارتي دو سنجنده TM و TIRS، نشان داد كه در روزهاي آخر ژوئن 4 سال مورد بررسي ميانگين دماي سطح بافت شهري، حدود 11.5 درجه سانتيگراد از فضاي سبز داخل شهر يا اراضي باغي حواشي شهر، بالاتر بوده و همزمان با گسترش بافت شهري، دماي سطح اين بافت از 41 درجه در سال 1990 به 43.1 درجه در سال 2020 رسيده است.