كاربست مدل WEAP در پيش‌نگري تبخيرتعرق پتانسيل تحت سناريوهاي SSP تغيير اقليم

تبخيرتعرق به عنوان يكي از مولفه‌هاي اصلي چرخه‌ي آبشناسي، از پديده تغيير اقليم اثرات قابل توجهي را مي پذيرد. هدف اصلي اين پژوهش برآورد ميزان تبخيرتعرق پتانسيل در دوره زماني آينده و مقايسه آن با دوره پايه با استفاده از برونداد مدل هاي اقليمي جهت اجراي مدل منابع آب WEAP در ايستگاه هاي منتخب حوضه كرخه مي باشد. دوره هاي 2019-1999 و 2100-2020 به ترتيب به عنوان دوره پايه و دوره آينده در نظر گرفته شد. برونداد دو مدل اقليمي منتخب بر اساس توصيه هاي پيشين بنام هاي  MPI-ESM1-2-LR وKIOST-ESM  اخذ شده از پايگاه داده هاي اقليميESGF تحت دو سناريوي اقليمي SSP2-4.5 و SSP5-8.5 و همچنين داده هاي ايستگاه هاي همديدي براي حوضه كرخه در برآورد تبخيرتعرق پتانسيل در دوره هاي آينده و پايه استفاده شده است. با توجه به خروجي هاي مدل WEAP ميزان تبخيرتعرق پتانسيل تا سال 2100 ميلادي روندي افزايشي خواهد داشت، بيشترين ميزان افزايش پيش نگري شده درمدل MPI-ESM1-2-LR تحت سناريوي SSP5-8.5 به ميزان 89 ميلي‌متر در ماه ژوئن و در مدل KIOST-ESM به ميزان 73 ميلي‌متر در ماه بدست آمد. كمترين مقادير به ترتيب برابر 26 و 0.5- ميلي‌متر در ماه هاي دسامبر و سپتامبر مي باشند. متناظراً اين مقادير تحت سناريوي SSP2-4.5 به ترتيب برابر با 85.4، 64.3، 23.3 و 4.6 - در ماه هاي ژوئن، مي، دسامبر و سپتامبر نسبت به دوره پايه برآورد شد. همچنين ميزان تبخيرتعرق پتانسيل در ايستگاه هايي با اقليم مديترانه اي معتدل نسبت به ايستگاه هايي با اقليم خشك معتدل تغييرات بيشتري را تجربه خواهند كرد.