ارزيابي زماني و مكاني پايگاه‌هاي جهاني بارش (حوضه‌هاي آبريز درجه دو ايران)

در اين پژوهش هدف ارزيابي پايگاه داده هاي بارش با مقادير مشاهداتي به‌صورت زماني (ماهانه و فصلي) و مكاني (دو حالت نقطه اي (40 ايستگاه سينوپتيك) و سطحي (30 حوضه آبريز درجه دو و چهار اقليم))، در كشور به‌عنوان منطقه مطالعاتي مي باشد. بدين منظور ابتدا داده هاي مشاهداتي (100 ايستگاه در مقياس روزانه) و پايگاه هاي جهاني بارش شامل ERA5، MRRRA2، GLDAS و TERRA (با تفكيك مكاني مختلف در مقياس ماهانه) طي دوره زماني 1398-1366 گرد آوري و استخراج گرديد. سپس براساس شاخص خشكي، طبقه بندي اقليمي ايستگاه ها و حوضه ها انجام شده است. ارزيابي دقت پايگاه‌ها با استفاده از معيارهاي ضريب همبستگي (R)، ميانگين خطاي اريبي (MBE) و مجذور ميانگين مربع خطا استانداردشده (NRMSE) استفاده شده است. نتايج معيارهاي در بارش ايستگاهي نشان داد كه پايگاه TERRA در همه فصول به‌جز تابستان و در اقليم هاي فراخشك، خشك و نيمه‌خشك، با متوسط 70 درصد ضريب همبستگي بالاتر از 5/0 (R) و ميزان خطاي 90 درصد كم‌تر از 5/0 (NRMSE) نسبت به بقيه ها پايگاه ها و در اقليم مرطوب پايگاه ERA5 عملكرد بهتري را از خود نشان داد. در بارش حوضه اي نيز نشان داد به‌ترتيب پايگاه TERRA در اقليم فرا خشك، پايگاه هاي ERA5، MRRRA2، GLDAS  و TERRA در اقليم خشك، پايگاه هاي ERA5 و TERRA در اقليم نيمه‌خشك و پايگاه‌هاي ERA5، TERRA و MERRA2 در اقليم مرطوب با متوسط 80 درصد ضريب همبستگي بالاتر از 5/0 و ميزان خطاي 70 درصد كم‌تر از 5/0 كارايي مناسب‌تري را نشان دادند. به‌طور كلي پايگاه TERRA در حالت نقطه اي، سطحي و اقليمي از عملكرد خوبي برخوردار بوده است كه مي‌توان گفت به‌علت دقت مكاني بالاي آن بوده باشد.