كاربرد الگوريتم بهينه‌سازي كپك مخاطي (SMOA) در بهره‌برداري بهينه از سامانه سه‌مخزنه برق‌آبي

مديريت انرژي برق‌آبي تحت شرايط تغيير اقليم ضروري است. در اين پژوهش براي بهينه‌سازي سامانه سه‌مخزن برق‌آبي از الگوريتم بهينه‌سازي كپك مخاطي1 (SMOA) استفاده مي‌شود و براي ارزيابي عملكرد SMOA، نتايج آن با الگوريتم ژنتيك2 (GA)، مقايسه مي‌شود. قبل از هر چيز، عملكرد SMOA براي تابع آزمون اكلي3 سنجيده مي‌شود كه عملكرد موفقيت‌آميزي داشته است. در گام بعد، بهينه‌سازي بر روي سامانه سه‌مخزنه برق‌آبي سازبن مخزني، سيمره و كرخه جرياني واقع در حوضه آبريز كرخه (ايران) استفاده مي‌شود. بهينه‌سازي مسئله برق‌آبي براي دوره پايه 2005-1976 و دوره آينده 2069-2040 تحت سناريوي تغيير اقليم RCP8.5 اجرا مي‌شود. تابع هدف عبارت است از كمينه‌سازي كمبود تأمين انرژي برق‌آبي. براي بهينه‌سازي مسئله سه‌مخزنه برق‌آبي، نتايج نشان مي‌دهند كه مقدار تابع هدف بر‌اساس SMOA به مقدار بهينه مطلق نزديك مي‌باشد به‌ويژه در دوره‌ تغيير اقليم. به‌طور كلي، عملكرد SMOA براي دست‌يابي به مقدار بهينه تابع هدف در دوره‌هاي تغيير اقليم نسبت به دوره پايه بهتر و جواب‌ها پاياتر مي‌باشد. در مقايسه بين SMOA و GA براي حالت بهره‌برداري سه‌مخزنه در دوره پايه و دوره آتي تحت سناريوي RCP8.5، عملكرد SMOA در رسيدن به مقدار مطلوب تابع هدف بسيار بهتر، سرعت همگرايي بيش‌تر، مدت زمان اجرا كم‌تر و جواب‌هاي تابع هدف پاياتر مي‌باشد.