رابطه‌ساختاري‌جهت‌گيري‌مذهبي‌باسرسختي‌روانشناختي‌باميانجي‌گري‌سبك‌هويت‌در دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه

هدف: هدف‌اين‌پژوهش‌پيش‌بيني‌سرسختي‌روانشناختي‌براساس‌جهت‌گيري‌مذهبي‌باميانجي‌گري‌سبكهاي‌هويت‌دردانش‌آموزان‌بود.روش: روش پژوهش همبستگي و از نوع تحليل معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش كليه انش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر كاشان (8100 نفر) در سال تحصيلي 1401-1400 بودند. براي‌تعيين‌حجم‌نمونه‌ازملاك‌هاي‌مربوط‌به‌روش‌آماري‌معادلات‌ساختاري‌استفاده‌شد. حجم نمونه در اين پژوهش به تعداد 500 نفر با استفاده از روش نمونه‌گيري مرحله‌اي خوشه‌اي تعيين شد.  ابزارگردآوري اطلاعات سه پرسش‌نامه، مقياس سرسختي(Kobasa,1979)، مقياس سبك هويت( Berzonesky,1992) و پرسشنامه‌ جهت‌گيري ‌مذهبي)‌ Alport Ross 1967)بود. داده‌ها به‌روش‌مدل‌يابي‌معادلات ساختاري و بااستفاده از نرم افزار ليزرل ۸.۸ و26 spss. تجزيه وتحليل گرديد.يافته‌ها: بر اساس نتايج جهت‌گيري بيروني با (0.01 p)، جهت‌گيري دروني با (0.05 p ) به‌صورت مستقيم سرسختي روان‌شناختي را پيش‌بيني كردند. جهت‌گيري دروني با (0.01 p) با ميانجي‌گري سبك‌هاي هويت سرسختي روان‌شناختي را پيش‌بيني كرد. سبك هويتي اطلاعاتي با (0.05 β)، سبك هويتي هنجاري با (0.05 p) به‌صورت مستقيم سرسختي روان‌شناختي را پيش‌بيني كردند.  جهت‌گيري بيروني با (0.01 p)، جهت‌گيري دروني با (0.01 p) به‌صورت مستقيم سبك هويتي اطلاعاتي، جهت‌گيري دروني با (0.01 p) به‌صورت مستقيم سبك هويتي هنجاري را پيش‌بيني كردند. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج سرسختي روانشناختي را براساس جهت‌گيري مذهبي با ميانجي‌گري سبك هويت را مي‌توان پيش‌بيني كرد. ازاين‌رو، درنظرگرفتن اين دو متغير در برنامه‌هاي آموزشي دانش‌آموزان توصيه مي‌شود.