تحليل بازتاب انديشه هاي ميهن دوستانه در اشعار لايق شيرعلي

ميهن دوستي پديده اي است كه در سدۀ اخير بر ادبيّات معاصر، تأثير ويژه اي داشته است. عارف قزويني و فرخي يزدي، نمونه اي از شعراي معاصري هستند كه ميهن دوستي در شعر آن‌ها جلوه خاصي دارد. شعر تاجيكستان نيز به دليل تهاجم اقوام بيگانه و سال ها، سيطرۀ كمونيسم، نياز به دميدن روحي تازه از غرور ملي و ميهن دوستي دارد تا در جهت حفظ وحدت ملي و نيل به توسعه، به ياري قوم تاجيك بيايد. لايق شيرعلي، شاعر ملي تاجيكستان و يكي از شاخص ترين چهره هاي اشعار ميهن دوستانه است كه در سروده هايش، عشق به ميهن و وطن خود را نشان داده است. مقالۀ حاضر به روش توصيفي با رويكرد تحليل محتوا، به بررسي تحليل بازتاب انديشه هاي ميهن دوستانه در اشعار لايق شيرعلي شاعر وطن‌پرست، پرداخته است. جنبه هاي مختلف ميهن دوستي در شعر لايق شامل يادكرد گذشتۀ باشكوه قوم تاجيك، اهميّت زبان فارسي به عنوان زبان مادري، تأثيرپذيري از شاهنامه، دعوت به صلح و  انديشه هاي جهان‌وطني مي باشد. نويسندگان با تكيه بر انديشۀ صاحب‌نظران، اشعار لايق را مورد بررسي قرار داده و به اين نتيجه رسيده اند كه انديشه هاي ميهن دوستانۀ لايق، ريشه هاي عميق انسان دوستانه دارند. لايق، خواهان صلح، پيشرفت، برابري و هم زيستي مسالمت آميز همۀ ملّت هاي جهان است و اين آرمان، زماني محقق خواهد شد كه هر انساني به ارزش هاي ذاتي خودش پي ببرد؛ بنابراين لازمۀ صلح جهاني از ديدگاه لايق شيرعلي، خودشناسي و خودآگاهي فردي است.