بررسي ارزش هاي اجتماعي زنان شاهنامه فردوسي با رويكرد جامعه شناختي اميل دوركيم

آشنايي با رفتار و منش زنان يك امري جمعي و نيازمند فهم جامعه‌شناختي است. دوركيم نظريه هم‌بستگي را از طريق نمودهاي وجدان جمعي مطرح و ادعا مي كند كه با تراكم مادّي و اخلاقي، جامعه بشرّي مراحل تكامل خود را به سوي پيشرفت و تكثرگرايي طي مي‌كنند. تعارض هويّتي، حالتي فردي اما انعكاسي از حيات جمعي ارزش‌هاي ساختاري-اجتماعي و بازتاب‌دهندۀ مسائل جمعي است. هدف از انجام اين نوشتار بررسي ارزش هاي اجتماعي در رفتار و منش زنان شاهنامه فردوسي با رويكرد جامعه شناختي اميل دوركيم مي باشد كه با نظر به هويّت اجتماعي زنان، ازدواج و حجاب نگاشته شده است. روش پژوهش در اين نوشتار از نوع (توصيفي -تحليلي –تطبيقي) است. نتايج پژوهش حاكي از آن بود كه زنان در شاهنامه فردوسي براساس هويّت زنانه خويش در مقاطع مختلف زندگي نقش هاي متفاوتي را ايفا مي‌كنند. برخي از ديدگاه هاي فردوسي كه در اشعارش منعكس شده با ديدگاه دوركيم همسو بوده كه هر دو، زن و مرد را يكسان در نظر مي گيرند. بر طبق نظريۀ همبستگي اجتماعي و همسويي آن با شاهنامه مي توان گفت كه عوامل اجتماعي از جمله تحصيلات، طبقه اجتماعي، ميزان استفاده از رسانه هاي جمعي و خردگرايي با ازدواج زود هنگام و يا ازدواج بي پايه مانند: ازدواج با محارم رابطۀ معكوسي دارند. همچنين عواملي چون سنتّي بودن خانواده، بي اعتمادي به خانواده پدري و نابرابري‌هاي جنسيتي با ازدواج زود هنگام و بي پايه رابطه مستقيم دارد.