بررسي و تحليل وضعيت سازگاري كشاورزان حوضه زاينده‌رود در مواجهه با خشكسالي و شناسايي راهكارهاي آن

امروزه خشكسالي به‌‌عنوان مخرب‌‌ترين و زيان‌‌آورترين پيامد ناشي از تغييرات اقليمي، گستره كره خاكي را به‌صورت فزاينده‌‌اي تحت تأثير قرار داده است. يكي از مهم‌ترين راهبردهاي مواجهه با خشكسالي‌‌هاي ويرانگر، شناخت و سازگاري در برابر آن است كه مي‌‌تواند اثرات منفي خشكسالي را تا حد زيادي كاهش دهد. هدف پژوهش كمّي و كاربردي حاضر، بررسي و تحليل وضعيت سازگاري كشاورزان با خشكسالي و شناسايي راهكارهاي مواجهه با آن است كه به‌صورت مطالعه موردي در ميان كشاورزان حوضه زاينده‌رود (روستاهاي نكو‌آباد، حسن‌آباد، هراتمه، جوشان و مزرعه‌چه) در استان اصفهان انجام‌گرفته است. جامعه آماري پژوهش را نيز كليه كشاورزان حوضه زاينده‌رود تشكيل مي‌دهد كه از ميان آن‌ها، 200 نفر به‌‌عنوان نمونه آماري براي دستيابي به اهداف پژوهش به‌صورت كاملاً تصادفي انتخاب شده‌‌اند. ابزار اصلي پژوهش براي گردآوري داده‌‌هاي پرسشنامه محقق ساخته است. براي تجزيه‌وتحليل داده‌‌هاي گردآوري‌شده از آزمون مقايسه ميانگين، جدول توزيع فراواني و فن تحليل عاملي اكتشافي در نرم‌افزار SPSS استفاده به‌عمل‌آمده است. نتايج پژوهش نشان داد ميانگين محاسبه‌شده براي سازگاري كشاورزان در برابر خشكسالي با مقدار 2/165، در سطح 95 درصد اطمينان به لحاظ آماري، پايين‌تر از حد متوسط بوده است. نتايج تحليل عاملي اكتشافي نشان داد شش عامل اصلي به‌‌عنوان مهم‌ترين راهكار كليدي براي ارتقاي سطح سازگاري و مواجهه با خشكسالي در ميان كشاورزان حوضه زاينده‌‌رود شناسايي شده است كه در مجموع 71/88 درصد از واريانس متغير وابسته پژوهش را تبيين كرده‌اند. ايـن عوامل به ترتيب اهميت عبارت‌‌اند از: سياست‌هاي حمايت مالي- سازماني (17/533 درصد)، آمـوزشي- ترويجي (12/946 درصد)، فني- زراعي (12/421 درصد)، زيرساختي (10/697 درصد)، تقويت نهادهاي اجتماعي (9/188 درصد) و تقويت مشاركت محلي (9/069 درصد).