اثرات رژيم‌هاي ارزي بر رشد اقصادي با تأكيد بر نقش تورم در ايران: يافته‌هايي جديد (رهيافت ماركوف - سوئيچينگ)

هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي اثرات رژيم‌هاي ارزي بر رشد اقتصادي با تأكيد بر نقش و ميانجي‌گري تورم در ايران در چرخه‌هاي مختلف تجاري است. در اين راستا با استفاده از روش ماركوف سوئيچينگ در بازه زماني1340-1395 به بررسي هدف مورد نظر پرداخته شده است. نتايج تخمين نشان مي‌دهد كه اقتصاد ايران داراي سه رژيم ركود، رشد ملايم و رشد اقتصادي بالا است،به‌طوريكه در رشد ملايم بايد از رژيم ارزي ثابت استفاده شود، تا با افزايش ثبات و افزايش سرمايه گذاري ،رشد اقتصادي بيشترشود. در دوران ركود و در بازه‌ 0.16- تا 14درصدي ازتورم، سيستم ثابت و در مابقي نرخ‌هاي تورم، ‌سيستم شناور كه با افزايش در قدرت رقابت پذيري محصولات داخلي در مقابل محصولات خارجي كه به سبب تورم تضعيف گرديده است، براي رشد اقتصادي مناسب باشد. نتايج تخمين براي دوران رشد بالا نشان مي‌دهد كه در بازه تورمي 5 تا 44 درصدي، سيستم شناور بهترين كارايي را براي رشد اقتصادي به سبب افزايش قدرت رقابتي توليدات داخلي در مقابل محصولات خارجي دارد.