بررسي تطبيقي كيفيت سبك زندگي طلبه‌هاي حوزه علميه و دانشجويان در دانشگاه (مورد مطالعه: دانشجويان دانشگاه شهيد چمران اهواز و طلاب حوزه علميه شهر اهواز)

هدف اصلي اين مطالعه بررسي تطبيقي كيفيت سبك زندگي در ميان دانشجويان دانشگاه و طلاب حوزه علميه شهر اهواز مي‎باشد. براي تبيين ارتباط بين سبك زندگي طلاب و دانشجويان پس از بررسي ديدگاه‌ها و نظريات موجود ديدگاه وبر وبورديو به‌عنوان چارچوب نظري پژوهش انتخاب گرديد. در اين پژوهش با دو نوع نمونه تصادفي سر و كار داريم؛ در خصوص حوزه‌هاي علميه شهر اهواز با توجه به عدم امكان اطلاع از حجم جامعه آماري از نمونه در دسترس و در دانشگاه از نمونه‌گيري طبقه‌اي متناسب استفاده شد. داده‌ها از طريق پرسشنامه از 141 نفر دانشجو و 141 طلبه گراوري و با نرم‌افزار SPSS19 مورد تحليل قرار گرفت. نتايج حاصل از تحليل واريانس چند متغيري مانوا نشان داد كه ميان پايگاه اجتماعي ـ اقتصادي طلاب و دانشجويان تفاوت معناداري وجود ندارد اما ميانگين‌هاي سبك زندگي در دو گروه دانشجو و طلبه تفاوت معناداري دارند. به‌طور كلي دانشجويان و طلاب از نظر مصرف فرهنگي، مديريت بدن و ملاك‌هاي انتخاب پوشش متفاوت بود؛ اما از نظر نحوه گذران اوقات فراغت، تعامل اجتماعي و انجام فعاليت‌هاي روزمره تفاوت معناداري ميان دو گروه وجود نداشت. بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت دو محيط آموزشي به‌عنوان عرصه و ميداني كه دانشجويان و طلاب در آن به فعاليت مي‌پردازند، بر سبك زندگي آنان اثرگذار بوده است.