شيوع آپنه انسدادي خواب در بيماران پسوريازيس مراجعه‌كننده به درمانگاه پوست بيمارستان رازي: يك مطالعه مقطعي

زمينه و هدف: هدف مطالعه حاضر، ارزيابي شيوع آپنه اختصاصي خواب در بيماران مبتلا به پسوريازيس مراجعه‌كننده به بيمارستان رازي است. روش اجرا: بيماران مبتلا به پسوريازيس در سال‌هاي ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ در اين مطالعه مقطعي وارد شدند. بيماران ازنظر دموگرافيك، شاخص شدت ناحيه پسوريازيس (PASI)، مدت بيماري، محل سكونت، تحصيلات و هم‌چنين پرسش‌نامه Stop-Bang و پرسش‌نامه Berlin جهت ريسك خطر آپنه انسدادي خواب، موردبررسي قرار گرفتند. يافته‌ها: براساس معيار Stop-Bang ۴۳ نفر (41/3%) ريسك متوسط و ۲۳ نفر (22/1%) ريسك بالاي ابتلا به آپنه انسدادي خواب را داشتند. براساس پرسش‌نامه Berlin ۴۸ نفر (46/2%) ريسك بالاي ابتلا به آپنه انسدادي خواب را داشتند. ميانگين سني افراد (ميانگين = 58/3، انحراف م0عيار = 10/6) در ريسك بالاي آپنه انسدادي براساس معيار Stop-Bang به‌طور معني‌داري از ميانگين سني افراد با ريسك متوسط (ميانگين = 48/1، انحراف معيار = 16/1، 0/0039=P) و ريسك پايين (ميانگين = 41/7، انحراف معيار = 17/8، 0/001 P) بيشتر بود. هم‌چنين BMI بين سه گروه براساس معيار Stop-Bang به‌طور معني‌داري متفاوت بود و در افراد با ريسك بالاتر آپنه انسدادي خواب، BMI بالاتر بود 0/05 P). در افراد با ريسك بالاي آپنه انسدادي خواب براساس معيار Berlin به‌طور معني‌داري از افراد با ريسك پايين آپنه انسدادي خواب، بالاتر بود (ميانگين 31/1 در مقابل ميانگين ۲۶ 0/001 P). نتيجه‌گيري: يافته‌هاي مطالعه حاضر، آپنه انسدادي خواب را به‌عنوان يكي از ناخوشي‌هاي همراه پسوريازيس مطرح مي‌كند.