اختلالات پوستي در بيماران مبتلا به پاركينسون

بيماري پاركينسون (Parkinson Disease [PD]) با انواع اختلالات پوستي مرتبط است. اختلالات پوستي در بيماران مبتلا به پاركينسون را مي‌توان به دو گروه عمده تقسيم كرد: 1) اختلالات غيرايتروژنيك شامل ملانوم، درماتيت سبورئيك، اختلالات تعريق، پمفيگوئيد تاولي و روزاسه و 2) اختلالات ايتروژنيك مربوط به عوارض جانبي سيستميك آنتي‌پاركينسون (ازجمله كاربيدوپا/لوودوپا، روتيگوتين و ساير دوپامين آگونيست‌ها، آمانتادين، مهاركننده‌هاي كاتكول ـ O ـ متيل ترانسفراز و آپومورفين زيرجلدي). درحالي كه درماتيت سبورئيك به‌عنوان يك علامت پرومتوري در PD در نظر گرفته مي‌شود، روزاسه ممكن است يك عامل خطر يا نشانه اوليه توسعه PD باشد. علاوه‌بر اين، ارتباط قوي بين PD و پيشرفت بعدي BP نيز يافت شده است و يك ارتباط احتمالي بين PD و ملانوما مشاهده شده است. ازآنجايي كه افزايش خطر ابتلا به PD و ملانوم در افرادي با رنگ موي روشن و به‌ويژه موهاي قرمز مشاهده شده است، پزشكان معالج بايد به اين افراد آگاهي خاصي نشان دهند و بر اهميت محافظت از آفتاب، ازجمله محدودكردن قرارگرفتن در معرض و استفاده از عوامل مسدودكننده نور خورشيد با فاكتور بالا تأكيد كنند.