بررسي و شناسايي عوامل مؤثر بر شيوع فساد اداري از ديدگاه كاركنان انتظامي

زمينه و هدف: در سال‌هاي اخير فرماندهي كل انتظامي ج.ا.ا، در يك رويكرد دانشي مبتني بر افزايش كيفيت خدمات و به حداقل رساندن آسيب‌ها و خسارات مادي و معنوي ناشي از اجراي مأموريت‌هاي سازماني، برنامه‌ريزي‌هاي هدفمندي را دنبال را براي پيشگيري از جرم كرده است؛ بنابراين شناسايي عوامل مؤثر بر شيوع جرائم در بين كاركنان سازمان براي تحقق اين مهم به‌عنوان يك رويكرد اساسي بسيار حائز اهميت است.روش‌شناسي: اين تحقيق از نظر رويكرد كمي، از لحاظ هدف كاربردي، از نظر روش توصيفي-پيمايشي و به لحاظ زمان از نوع مقطعي است. براي كفايت اعضاي نمونه در سطح اطمينان 95 درصد، تعداد 42 نفر از كاركنان سازمان صورت هدفمند به‌عنوان نمونه آماري انتخاب گرديدند. براي گردآوري اطلاعات؛ پژوهشگر با مراجعه به پايگاه‌هاي استنادي علمي، مراكز پژوهشي و دانشگاهي، كتابخانه‌ها و مطالعه‌ كتاب، پايان‌نامه، مقالات علمي با رويكرد علمي تخصصي- ترويجي و پژوهشي اقدام به فيش‌برداري و گردآوري اطلاعات كرده است. براي گردآوري داده‌ها پس از مصاحبه با خبرگان، از پرسش‌نامه محقق‌ساخته با اعتبار و پايايي مطلوب استفاده شد. داده‌ها با بهره‌گيري از آزمون‌هاي آماري كلموگروف- اسميرونف،t تك نمونه‌اي، t زوجي و رتبه‌اي فريدمن مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته‌ها و نتيجه‌گيري: نتايج تحقيق نشان داد؛ بر اساس ميانگين رتبه‌اي، از نظر نمونه آماري، بيشترين تأثير را عامل مديريتي و كمترين تأثير را عامل فردي بر شيوع جرم دارند. در مجموع از بين كل شاخص‌هاي تعيين‌شده؛ «نبود نظام جامع و مانع براي حقوق و دستمزد، پاداش و تنبيه به تناسب حجم مأموريت‌ها» بالاترين رتبه را به خود اختصاص داده و كمترين رتبه به «نشت اطلاعات در محافل خصوصي به‌صورت سهوي» اختصاص يافته است.