بررسي‌ رابطه‌ بين‌ شاخص‌هاي‌ امنيت‌ اجتماعي‌ و‌ كاربري‌ شبكه‌هاي‌ اجتماعي‌ داخلي

زمينه و هدف: امنيت از اساسي‌ترين نيازها براي بشر است و نبود آن چالشي بزرگ براي جوامع بشري است. از سوي ديگر فضاي مجازي و شبكه‌هاي اجتماعي اينترنتي يكي از مهم‌ترين ابزارها براي نمود يافتن آثار جهاني‌شدن است. اين فضاي مجازي عرصه‌ وسيعي از اطلاعات و نمودهاي مختلف معنايي را ايجاد مي‌كند. شبكه‌هاي اجتماعي مجازي در فرايند ارتباطات مي‌توانند داراي آثار مثبت و منفي باشند. روش‌شناسي: روش بررسي اين پژوهش كاربردي و روش انجام آن مبتني بر روش توصيفي-تحليلي است. در جهت گردآوري داده‌هاي مورد نياز از روش‌هاي اسنادي و ميداني (پرسشنامه) استفاده گرديده است. جامعه آمار، كاربران تعداد 200 پرسشنامه كاربران شبكه اجتماعي شهر كرمان بوده است. روش نمونه‌گيري از طريق روش تصادفي و از نوع خوشه‌اي چند‌مرحله‌اي بوده است. براي سنجش 17 گويه در قالب 4 شاخص استفاده شده است؛ همچنين تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از روش‌هاي آماري T، ضريب هبستگي و روش تحليل رگرسيون انجام شده است. يافته‌ها و نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه 4 شاخص امنيت اجتماعي از نظر كاربران فضاي مجازي در سطح بالاتر از حد متوسط قرار داشته و همچنين بين شاخص‌هاي امنيت اجتماعي همبستگي قوي و معنادار آماري وجود دارد.