نقش سلبي و ايجابي ساختار دو قطبي در تشديد بحران سوريه (2021-2011)

در ايجاد و تشديد بحران هاي بين المللي و از جمله بحران سوريه؛ متغيرهاي متعددي مثل هويت، نهاد، ژئوپليتيك و ... دخالت دارند. به باور نئورئاليست ها رابطه مستقيمي بين ساختار نظام بين الملل، ثبات، تعارض و بحران وجود دارد و بر اساس اين كه نظام بين الملل از چه ساختاري برخوردار باشد؛ ماهيت بحران ها، پيامدهاي آنها، نحوه مديريت و نيز الگوي رفتاري بازيگران منطقه اي و بين المللي متفاوت خواهد بود. پرسش اصلي اين است كه نقش سلبي و ايجابي ساختار دوقطبي چگونه در تشديد بحران سوريه موثر بوده است؟ فرضيه اصلي اين است كه فقدان محدوديت هاي سيستميك نظام دوقطبي دوران جنگ سرد كه تعارضات هويتي، ايدئولوژيك و ژئوپليتيك را در منطقه خاورميانه محدود كرده بود و حلول اين ساختار دو قطبي در سطح منطقه اي از طريق بازي با حاصل جمع جبري صفر بين دو قطب منطقه اي شامل ايران و عربستان همراه با متحدين منطقه اي و بازوان نيابتي خود در سوي ديگر از دو منظر سلبي و ايجابي موجب تشديد بحران سوريه شد. در اين مقاله چگونگي تعينات ساختاري به صورت سلبي و ايجابي در دو سطح سيستميك و منطقه اي كه بحران سوريه را به شدت متأثر نمود، تبيين مي شود.