هماهنگ ساختن مذهب با سياست خارجي؛ مطالعه موردي امارات متحده عربي

اسلام با توجه به ماهيت سياسي- اجتماعي خود اغلب نقشي پررنگ در سياست جوامع اسلامي داشته است. اين نقش، رژيم هاي اقتدارگراي حاكم بر اين كشورها را ترغيب به بهره گيري از اسلام براي مشروعيت بخشي به اقدامات خود در سياست داخلي و خارجي نموده است. امارات متحده عربي نمونه بارز دستكاري مذهب و هماهنگ ساختن آن با سياست از طريق نهادها و شخصيت هاي مذهبي بوده است.  اين نهادها و شخصيت ها حامي برداشتي از اسلام بوده اند كه به «اسلام غيرسياسي» يا «اسلام نوسنت گرا» معروف است. اين برداشت؛ مخالف انقلاب، خواستار حفظ وضع موجود و تبعيت بي چون چرا از حاكمان است. پرسش پژوهش اين است كه اهداف دولت امارات از هماهنگ ساختن مذهب با سياست خارجي خود چه بوده و براي تحقق اين اهداف به چه اقداماتي دست زده است؟ مقاله مي كوشد ضمن پرداختن به بنيان هاي فكري اين گرايش، دلايل بهره گيري دولت امارات از آن و نيز اقدامات صورت گرفته در اين راستا را بررسي نموده و در نهايت بكارگيري آن را در سه مورد خاص ارزيابي كند. روش تحقيق پژوهش، روش مطالعه موردي است. در اين روش تلاش شده است با تمركز بر مورد امارات، مسئله تلاش دولت اين كشور براي هماهنگ ساختن مذهب با سياست خارجي بررسي شود.