شاخصه‌هاي شناخت روايات افتائي از تعليمي

يكي از تقسيمات مطرح شده در ارتباط با روايات، تقسيم آن به روايات افتائي و تعليمي است، روايات افتائي به رواياتي اطلاق مي‌شود كه صرفاً بيان كننده وظيفه فعلي فردِ سؤال كننده است در مقابلِ روايات تعليمي كه بيان كننده حكم كلي به منظور تربيت فقهاء و مجتهدين مي‌باشد. از مهمترين امور در ارتباط با اين تقسيم، ارائه شاخصه‌هايي است كه با استفاده از آنها بتوان روايات تعليمي و افتائي را از يكديگر تفكيك نمود. در اين مقاله سعي شده است با استفاده از روش توصيفي – تحليلي و از رهگذر نمونه‌يابي در كتاب تهذيب شيخ طوسي مهمترين شاخصه‌هاي شناخت اين دو دسته روايات ارائه شود و در نهايت چنين نتيجه گرفته شده است كه چهار شاخص اصليِ صفات راوي، شرائط زمان صدور روايت، مضمون روايت و بهره بردن از اسلوب تعليم، مهمترين شاخصه جهت شناخت روايات تعليمي است و لازم است فرد از اين موارد اطمينان به دست آورد تا بتواند احكام روايات تعليمي را جاري سازد.