ارائه يك الگوي توسعه يافته به منظور تخمين شاخص سلامت تجهيزات (مطالعه موردي: تجهيز تونل باد)

شاخص سلامت، ابزاري به منظور ارزيابي وضعيت كاركردي يك تجهيز با هدف بهبود عملكرد عملياتي آن است. در اين تحقيق انواع مدل هاي موجود در زمينه تخمين شاخص هاي سلامت به همراه چالش ها و محدوديت هاي آن ها، مورد بررسي قرار گرفت كه براساس آن يك الگوي توسعه‌يافته با پنچ گام اصلي شامل مراحل انتخاب تجهيز، ارزيابي اثر عوامل بارگذاري و موقعيت مكاني، محاسبه نرخ پيري، محاسبه شاخص سلامت اوليه، و در نهايت محاسبه و ارزيابي اصلاح گرهاي شاخص سلامت و قابليت اطمينان پيشنهاد شد. الگوي پيشنهادي در پنج نوع فن مختلف از يك تجهيز تونل باد، با توجه به هزينه هاي قابل توجه نگهداشت در آن ها پياده سازي شد. نتايج حاصل از شاخص سلامتِ فن ها در قالب يك طرح گرافيكي نشان داد كه امكان تعيين روند سرعت نرخ خرابي ها و عمر كاركردي تجهيزات وجود دارد. همچنين نتايج حاصل از اين تحقيق مي تواند مورد استفاده در انتخاب استراتژي مناسب نگهداشت با هدف بهبود عملكرد عملياتي تجهيزات باشد.