ميزان بروز زخم فشاري و عوامل مرتبط با آن در كودكان و نوزادان بستري در بيمارستان هاي آموزشي

زمينه و هدف: زخم فشاري مشكلي جدي و قابل پيش بيني در نظام سلامت است. مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان بروز زخم فشاري و عوامل مرتبط با آن در كودكان و نوزادان انجام گرفته است. روش بررسي: در اين مطالعه هم گروهي 1025 نوزاد و كودك 0 تا 14 سال بستري در دو مراكز آموزشي درماني دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه وارد مطالعه شدند. نمونه گيري به روش در دسترس از اسفند 1400 تا تير 1401 انجام يافت. ابزارهاي جمع آوري اطلاعات شامل پرسشنامه هاي اطلاعات، كوماي گلاسكو، درجه بندي انجمن ملي مشاوره زخم‌فشاري و برادن Q بود. تحليل داده ها با رگرسيون لجستيك تك متغيره و چند متغيره انجام يافت. يافته‌ها: ميزان بروز زخم فشاري 4.97%(51 نفر) بود. زخم هاي فشاري از نظر شدت در 46 نفر(82.14%) درجه يك و بيش‌ترين محل بروز زخم در ناحيه دست 20 نفر(35.71%) بود. خطر نسبي زخم فشاري در كودكان و نوزادان با سطح هوشياري كم‌تر از 14 (RR=6.07, 2.90-12.73: 95%CI), با مدت بستري بيش از 5 روز (RR=1.08, 1.05-1.12: 95%CI), داراي مشكلات تنفسي (RR=2.17, 1.19-3.94: 95%CI), بي تحرك (RR=6.46, 3.44-12.13: 95% CI), داراي ماسك Ncpap (RR=1.11, 1.05-1.18: 95% CI), و پالس اكسي متر(RR=6.07, 1.03-1.10: 95% CI)به طور معناداري بالاتر بود. در آناليز چند متغيره، مدت بستري بيش‌تر از 5 روز(RR=4.89, 2.29-10.40: 95% CI, P 0.001)و بي تحركي (RR=2.49, 1.29-6.29: 95% CI, P=0.01) با افزايش معنادار خطر ابتلا به PU همراه بود. نتيجه‌گيري: ميزان بروز زخم فشاري در مطالعه حاضر نسبتاً پايين و كم‌تر از 5% بود. افزايش مدت بستري و بي تحركي مهم ترين و بعد از آن‌ها كاربرد ابزارهاي پزشكي به خصوص آنژيوكت و ماسك Ncpap، و ابتلا به بيماري‌هاي تنفسي ساير عوامل خطر مهم مرتبط با بروز زخم‌فشاري در كودكان و نوزادان شناسايي شدند.