نقش واسطه اي صفات سنگدلي_ فقدان همدلي در رابطه ي بين حمايت اجتماعي خانواده و قلدري نوجوانان دختر

هدف اين پژوهش، بررسي نقش واسطه‌اي صفات سنگدلي_فقدان همدلي در رابطۀ بين حمايت اجتماعي خانواده و قلدري نوجوانان بود. اين پژوهش يك مطالعۀ توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعۀ آماري شامل تمامي دانش‌آموزان دختر دورۀ دوم متوسطه در سال تحصيلي 99_1398 بود. شركت‌كنندگان پژوهش شامل 200 نفر از دانش‌آموزان دختر پايه‌هاي دهم تا دوازدهم بودند كه به شيوۀ در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامۀ شيوع قلدري (BPQ؛ ريگبي و اسلي، 1995)، مقياس حمايت اجتماعي خانواده (PSS_Fa؛ پروسيدانو و هلر، 1983) و سياهۀ سنگدلي_فقدان همدلي (ICU؛ فريك، 2004) پاسخ دادند. براي بررسي مدل پژوهش، از روش معادلات ساختاري استفاده شد. نتايج نشان داد كه رابطۀ بين متغير حمايت اجتماعي خانواده با صفات سنگدلي_فقدان همدلي (P 0.001, β=-0.26) و قلدري (P 0.001, β=-0.41) نوجوانان منفي و معنادار بود. رابطۀ بين متغير صفات سنگدلي_فقدان همدلي با قلدري نوجوانان مثبت و معنادار بود (P 0.001, β=0.49). همچنين يافته‌هاي حاصل از روش تحليل مسير حاكي از معناداري نقش واسطه‌اي سنگدلي_فقدان همدلي در رابطۀ بين حمايت اجتماعي خانواده و قلدري بود (P 0.001, β=-0.13). نتايج اين پژوهش به گسترش مفاهيم و فرضيه‌هاي موجود در زمينۀ حمايت والدين و قلدري با در نظر گرفتن نقش مفاهيم روان‌شناختي مانند سنگدلي_فقدان همدلي كمك مي‌كند. اين نتايج را مي-توان در تدوين برنامه‌هاي پيشگيرانه در حوزۀ قلدري نوجوانان و درمان آن به‌كار برد.