آسيب‌شناسي فرآيند استانداردسازي تجهيزات دفاعي در يك سازمان نظامي- انتظامي

زمينه و هدف: اين پژوهش باهدف شناسايي آسيب هاي فرآيند استانداردسازي تجهيزات دفاعي در يك سازمان   نظامي- انتظامي در سال 1401 انجام پذيرفت و به دنبال ارائه راهكارهاي اجرايي جهت مرتفع نمودن آسيب‌هاي شناسايي‌شده است. روش: اين تحقيق از نوع كاربردي و ازنظر ماهيت داده ها آميخته است. در مرحله كيفي داده ها از طريق مصاحبه نيمه ساختاريافته با خبرگان آشنا با موضوع فرآيند استانداردسازي به تعداد 11 نفر و تا حد دستيابي به اشباع نظري، جمع آوري و با استفاده از روش تحليل مضمون با كمك نرم افزار مكسكيودا 4 مخلفه‌ها و شاخص ها شناسايي گرديد. در مرحله كمي با استفاده از روش تحليل اهميت-عملكرد، آسيب ها مورد ارزيابي و اولويت بندي قرار گرفت. جامعه آماري اين پژوهش تعداد 22 نفر از خبرگان و نمونه آماري پژوهش در مرحله كمي به‌صورت تمام شمارش است. يافته‌ها: بر اساس اطلاعات جمع‌آوري‌شده تعداد 13 مخلفه و 81 شاخص (آسيب) براي فرآيند استانداردسازي اقلام دفاعي آماد و پشتيباني سازمان شناسايي شد. عدم تربيت نيروي انساني خبره و متخصص، ضعف در پيوست هاي فني و بها ندادن به نيروي انساني به ترتيب در رتبه هاي اول تا سوم و تأثير منفي سياست هاي كلان در تجهيزات تست و آزمون در رتبه آخر قرار گرفت. نتيجه‌گيري: طبق تحليل 25 آسيب در ربع اول (تمركز) قرار دارد و نياز است سريعاً رسيدگي گردد و سازمان بيشتر منابع و انرژي خود را صرف بهبود آن‌ها نمايد. 12 آسيب در ربع دوم (حفظ وضع موجود) شناسايي‌شده است. براي جلوگيري از اتلاف منابع مي توان اين وضع را حفظ كرد. 16 آسيب در ناحيه رسيدگي (ربع سوم) افتاده است كه اين شاخص ها از اهميت زيادي براي سازمان برخوردار نيست، مي‌تواند در اولويت بعدي سازمان باشد وليكن لازم است طي يك برنامه كوتاه‌مدت و با صرف كمترين منابع سطح آسيب را كاهش و يا حداقل حفظ نمود. 28 مورد باقيمانده در ناحيه اغماض (ربع چهارم) قرار دارد كه جزء اولويت سازمان نبوده و پرداختن به اين آسيب ها باعث اتلاف منابع خواهد شد.