شناسايي و رتبه‌بندي معيارهاي چابكي ترابري سنگين يك سازمان نظامي- انتظامي به روش بهترين- بدترين

زمينه و هدف: يكي از اصول و آموزه‌هاي هر سازمان نظامي- انتظامي، چابكي است. اين سازمان ها براي چابك سازي خود، نيازمند يك لجستيك چابك و به‌تبع آن‌يك ترابري چابك هستند. ازاين‌رو، هدف از پژوهش حاضر، شناسايي و رتبه‌بندي معيار‌هاي چابكي ترابري سنگين يك سازمان نظامي- انتظامي است. روش: روش تحقيق حاضر، از نوع آميخته و بر مبناي ابزار پرسشنامه است. جامعه آماري تحقيق شامل مديران ارشد آماد و پشتيباني و خبرگان ترابري و تحرك در سازمان نظامي- انتظامي موردمطالعه مي‌باشند. در اين پژوهش، ابتدا از طريق مطالعات كتابخانه اي، معيارها و زيرمعيارهاي اوليه در چابكي ترابري سنگين يك سازمان نظامي- انتظامي استخراج شد و پرسش‌نامه هاي تحقيق تدوين شد. سپس اين پرسشنامه ها بين خبرگان تحقيق توزيع شد. براي تعيين روايي تحقيق از ضريب لاوشه و براي بررسي پايايي آن از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد. براي تعيين وزن اين معيارها و زيرمعيارها، از روش بهترين- بدترين كه رويكرد نسبتاً جديد در وزن دهي عوامل و انجام مقايسات زوجي است، استفاده شد. يافته‌ها: براي تحقق هدف پژوهش، 23 زيرمعيار در قالب سه معيار اصلي شامل انعطاف‌پذيري و تاب‌آوري، قدرت بهره‌برداري از امكانات و ايمني و قدرت تأمين بالا شناسايي شد. با پرسش نامه اول، روايي و پايايي معيارها و زيرمعيارهاي تحقيق، اثبات شد و نيز بهترين و بدترين معيار و زيرمعيار احصا شد. همچنين با پرسش نامه دوم، وزن اين معيارها و زيرمعيارها، به روش بهترين- بدترين تعيين شد. نتيجه‌گيري: معيار اصلي انعطاف‌پذيري و تاب‌آوري بيشترين تأثير را در چابكي ترابري سنگين سازمان نظامي- انتظامي موردمطالعه دارد. ديگر معيارهاي اصلي يعني قدرت بهره‌برداري از امكانات و ايمني و قدرت تأمين بالا به ترتيب در اولويت‌هاي بعدي قرار دارند. همچنين در سه معيار اصلي، اين زيرمعيارها بيشترين اهميت رادارند: خودرو و تجهيزات چندمنظوره ، موجود بودن و آماده‌به‌كاري و سلامت و ايمني خودرو .