اثربخشي آموزش مهارت‌هاي ارتباطي بر تعهد و مسئوليت‌پذيري اجتماعي، سازگاري و عزت‌نفس دانشجويان آماد و پشتيباني دانشگاه افسري و تربيت پليس امام حسن مجتبي (ع)

بيان مسئله: كاركنان پليس با افراد مختلف در جامعه تعامل دارند. لاجرم نيازمند آموزش مهارت‌هاي ارتباطي هستند؛ كه تأثير بسياري بر عملكرد حرفه‌اي آنان مي‌گذارد، برقراري ارتباط يكي از مهم‌ترين روش‌هاي تبادل اطلاعات است. آگاهي از اثربخشي اين آموزش‌ها و مقاوم‌سازي دانشجويان در برابر چالش‌هاي مختلف، براي عملكرد بهتر آنان امري ضروري است.زمينه و هدف: در اين پژوهش به تأثير مهارت‌هاي ارتباطي بر مسئوليت‌پذيري اجتماعي، سازگاري و عزت‌نفس دانشجويان رسته آماد و پشتيباني دانشگاه پرداخته‌شده است.روش: پژوهش حاضر كاربردي با بهره‌گيري از روش كمي و فن نيمه آزمايشي از نوع پيش‌آزمون– پس‌آزمون با گروه كنترل انجام‌شده است. جامعه آماري، كليه دانشجويان رسته آماد در سال 1401 كه از ميان آنان به‌صورت تصادفي ساده 40 نفر انتخاب گرديدند؛ و به دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم و بعد از اجراي پيش‌آزمون گروه آزمايش 10 جلسه 90 دقيقه‌اي تحت آموزش قرار گرفتند درحالي‌كه به گروه كنترل هيچ آموزشي ارائه نشد. براي گردآوري داده‌ها، از پرسشنامه‌هاي مسئوليت‌پذيري اجتماعي، سازگاري اجتماعي و عزت‌نفس استفاده شد. داده‌ها با استفاده از تحليل كوواريانس تك متغيره[1] و با نرم‌افزار اس پي اس اس تجزيه‌وتحليل گرديدند.يافته‌ها: متغيرهاي مسئوليت‌پذيري، در پيش‌آزمون 25.3 و در پس‌آزمون 39.6، متغير سازگاري در پيش‌آزمون 56.3 و در پس‌آزمون 79.4 و متغير عزت‌نفس در پيش‌آزمون 29.8 و در پس‌آزمون 52.7 در گروه آزمايش نسبت به گروه گواه افرايش يافته است.نتيجه‌گيري: آموزش مهارت‌هاي ارتباطي به ترتيب به‌طور معناداري برافزايش سازگاري، عزت‌نفس و مسئوليت‌پذيري، دانشجويان رسته آماد و پشتيباني اثرگذار بوده است. به عبارت بهتر دانشجويان با بهره‌گيري از اين مهارت‌ها مي‌توانند تعامل بهتري داشته باشند.