تبيين تأثير راهبردهاي رهبري هزينه و تمايز بر نوآوري و عملكرد

زمينه و هدف: سازمان‌ها با شتابي بي‌وقفه در پي كسب مزيت‌هاي نوين راهبردي برآمده تا به‌اين‌ترتيب از رقيبان خويش پيشي گيرند، نوآوري عامل مهم و حياتي براي سازمان‌ها به‌منظور ايجاد ارزش و مزيت رقابتي پايدار در محيط پيچيده و متغير امروزي است. در اين راستا، هدف از اين تحقيق بررسي تأثير راهبردهاي رقابتي نظير رهبري هزينه و تمايز بر نوآوري و عملكرد صنايع كوچك و متوسط  بوده است.روش: روش تحقيق حاضر ازنظر هدف كاربردي و ازنظر روش توصيفي است. جامعه آماري تحقيق حاضر شامل مديران و كارشناسان صنايع كوچك و متوسط بوده است حجم نمونه لازم، از فرمول كوكران 228 نفر است و افراد به پرسشنامه بايراكتار[1] و همكاران (2016) پاسخ دادند. روايي سازه اين پرسشنامه به كمك آزمون تحليل عاملي تأييدي مورد تأييد قرارگرفته و پايايي آن نيز به كمك آزمون آلفاي كرونباخ، مورد تائيد قرار گرفتيافته‌ها: براي پيش برد محاسبات از نرم‌افزارهاي اس پي اس اس[2]  و ليزرل[3] استفاده‌شده است.نتيجه‌گيري: بررسي نتايج تحقيق  به كمك آزمون معادلات ساختاري نشان داد كه راهبرد رهبري هزينه، بر عملكرد تأثير مثبت ندارد، راهبرد  تمايز با ضريب 2.71 بر  عملكرد شركت تأثير مثبت دارد، راهبرد رهبري هزينه با ضريب 5.22 و راهبرد تمايز با ضريب 3.85 بر  نوآوري تأثير مثبت دارد و همچنين  راهبرد نوآوري با ضريب سه و يازده صدم بر  عملكرد شركت تأثير مثبتي دارد.