شماره ركورد
1358995
عنوان مقاله
سير تكوين علم تاريخ نويسي در ايران (گذر از تاريخنويسي سنتي به مدرن در ايران دوره اسلامي)
پديد آورندگان
محمدي ، ذكرالله دانشگاه بين المللي امام خميني قزوين - گروه تاريخ , جوانمردي ، فوزيه دانشگاه بين المللي امام خميني , مشتاق ، زرنوش دانشگاه بين المللي امام خميني قزوين , زهرا بخاري ، سارا دانشگاه ال سي بانوان لاهور
از صفحه
298
تا صفحه
328
كليدواژه
تاريخنگاري , سنتي , مدرن , بينش , گفتمان
چكيده فارسي
شروع حكومتهاي مستقل در ايران بعد از اسلام، تأليف آثار تاريخ نگارانه ي سلسلهاي و محلي به زبان فارسي را به دنبال خود داشت. اين آثار كه بيشتر با هدف مشروعيت بخشي به خاندان حاكم و يك كنش سياسي بود موجب يك پروسه در تاريخ سياسي ايران تحت عنوان تاريخ سنتي شد. اين نوع تاريخنگاري متأثر از تاريخنگاري عربي – اسلامي بر قرآن، ايام العرب و اسرائيليات مبتني بود. گفتمان غالب اين دوره طولاني در ايران عبرتآموزي و مشروعيت بخشي بود. بعد از اين دوره مقدمات تاريخنگاري مدرن از زمان آشنايي ايرانيان با روشهاي تحقيق اروپايي در دوره قاجار آغاز شد. درنتيجه شكست ايرانيان از روسيه، توجه شماري از ايرانيان به رمز ترقي غرب جلب شد. با تأسيس دارالفنون در 1268ق. و سپس بعدها گشايش مدرسهي علوم سياسي در 1317ق. و تدريس تاريخ در اين دو مدرسه، عامل آشنايي با تاريخنگاري غربي شد. و اينگونه تاريخنگاري مدرن در ايران پا به عرصه ظهور نهاد كه گفتمان غالب آن مردمگرايي بود. در اين پژوهش سعي مي شود با استفاده از روش توصيفي- تحليلي به روند گذار تاريخنگاري در ايران از سنتي به مدرن را مورد بررسي قرار داده و سپس بينش و گفتمان غالب اين مسير طي شدهي تاريخ در امروز را مورد توجه قرار بدهيم.
عنوان نشريه
آناهيتا
عنوان نشريه
آناهيتا
لينک به اين مدرک