اثربخشي توانمندسازي شناختي بر حافظه كاري كلامي و ديداري-فضايي دانش‌آموزان داراي اختلال خواندن دوره دوم ابتدايي

هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشي آموزش توانمندسازي شناختي بر حافظه فعال و پردازش ديداري-فضايي دانش‌آموزان داراي اختلال خواندن دوره دوم ابتدايي انجام شد.روش: روش پژوهش نيمه آزمايشي از نوع طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل و با روش نمونه‌گيري هدفمند بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه دانش آموزان داراي اختلال خواندن مشغول به تحصيل در مدارس عادي در شهرستان اردكان بود كه در سال 1400-1399 مشغول تحصيل بودند. نمونه آماري پژوهش حاضر 24 دانش‌آموز بودند كه به‌صورت تصادفي در گروه آزمايش (12 نفر) و گروه كنترل (12 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمايش به مدت 9 جلسه 60 دقيقه‌اي آموزش توانمندسازي شناختي را دريافت كردند و گروه كنترل نيز در ليست انتظار باقي ماندند. جمع‌آوري داده‌ها بر اساس آزمون‌هاي حافظه فعال دانيمن و كارپنتر، تكليف بلوك‌هاي كرسي انجام پذيرفت.يافته‌ها: تجزيه‌وتحليل داده‌ها با تحليل كوواريانس نشان داد كه آموزش توانمندسازي شناختي بر افزايش ظرفيت حافظه فعال (P 0.000, F=29.98, η2= 0/612) و ادراك ديداري-فضايي (P 0.000, F=22.65, η2= 0.544) تأثير معناداري داشته است.نتيجه‌گيري: مطابق يافته‌هاي تحقيق مي‌توان نتيجه گرفت كه آموزش توانمندسازي شناختي در افزايش گنجايش حافظه فعال و ادراك ديداري- فضايي دانش‌آموزان داراي اختلال خواندن اثربخش است؛ بنابراين، آموزش توانمندسازي شناختي مي‌تواند در كنار ديگر مداخلات مورد استفاده قرار گيرد تا بتوان مشكلات دانش‌آموزان دچار اختلال خواندن را كاهش داد.