مدل‌يابي روابط ساختاري حمايت اجتماعي بر رضايت تحصيلي با نقش ميانجي سرزندگي تحصيلي

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي روابط ساختاري بين حمايت اجتماعي بر رضايت تحصيلي با نقش ميانجي سرزندگي تحصيلي انجام شد.روش: روش تحقيق كمي و بر اساس نوع گردآوري داده‌ها توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه مورد پژوهش كليه‌ي دانشجويان دانشكده علوم انساني و ادبيات دانشگاه كردستان بود. نمونه با استفاده از جدول كرجسي - مورگان و روش نمونه‌گيري در دسترس تعداد 315 نفر انتخاب شدند. به‌منظور گردآوري داده‌ها، از سه پرسشنامۀ حمايت اجتماعي ادراك شده، رضايت تحصيلي و سرزندگي تحصيلي استفاده شد. تجزيه‌وتحليل و ارائه داده‌ها در دو بخش آمار توصيفي و استنباطي انجام شد. در بخش آمار توصيفي از ميانگين، مد و ميانه استفاده شد و در بخش آمار استنباطي نيز آزمون‌هاي همبستگي و مدلسازي معادلات ساختاري در نرم‌افزار spss و pls مورد استفاده قرار گرفت.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه مقدار ضريب معناداري فرضيه اول پژوهش 99.979 بود كه تأييد كرد حمايت اجتماعي به‌طور مستقيم بر رضايت تحصيلي تأثيرگذار است. مقدار ضريب معناداري براي فرضيه دوم پژوهش 18.464 بود كه تأييد كرد حمايت اجتماعي به‌طور مستقيم بر سرزندگي تحصيلي تأثيرگذار است. همچنين مقدار ضريب معناداري فرضيه سوم 41.797 بود و تأييد كرد سرزندگي تحصيلي نيز بر رضايت تحصيلي تأثير مثبت و معناداري دارد. لذا با توجه به تأييد شدن هر سه فرضيه، فرضيه چهارم پژوهش؛ يعني اثر غيرمستقيم سرزندگي تحصيلي در رابطه بين حمايت اجتماعي و رضايت تحصيلي تأييد شد. با تأييد شدن نقش ميانجي‌گري سرزندگي تحصيلي، مشخص شد كه حمايت اجتماعي داراي اثر غيرمستقيم، مثبت و معنادار برابر با 0.897 بر رضايت تحصيلي است.نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج به‌دست‌آمده از مطالعه حاضر مي‌توان نتيجه‌گيري كرد كه سرزندگي تحصيلي در رابطه بين حمايت اجتماعي و رضايت تحصيلي نقش ميانجي دارد. كسي كه مورد حمايت اجتماعي قرار مي‌گيرد از نظر تحصيلي سرزندگي بيشتري دارد كه در افزايش رضايت تحصيلي مؤثر است.