تأثير كاربري اراضي بر برخي شاخص‌هاي ميكروبي خاك در منطقه لاسجرد، استان سمنان

پژوهش حاضر به‌منظور بررسي نقش كاربري‌هاي مختلف اراضي بر برخي شاخص‌هاي ميكروبي خاك در لاسجرد سمنان در دو عمق صفر تا cm10 و 10 تا cm30 انجام شد. بعد از تعيين اراضي مختلف به عنوان تيمارهاي تحقيق، نمونه برداري از خاك صورت گرفت؛ به اين صورت كه يك پروفيل در مركز و چهار پروفيل بصورت متقاطع در اطراف با در نظر گرفتن اثر حاشيه اي، حفر شد. داده هاي مربوط به ويژگي هاي ميكروبي خاك با بهره‌گيري از آزمون فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي با 5 تكرار و آزمون دانكن تجزيه و تحليل شد. در عمق اول، تنفس پايه خاك، تنفس برانگيخته، C زيست‌توده ميكروبي، N زيست‌توده ميكروبي، ضريب ميكروبي و ضريب متابوليك تحت تأثير كاربري‌هاي مختلف قرار گرفته‌اند. بيشترين ميزان تنفس پايه خاك در اراضي رها شده معادل 0.424mgCO2g^-1dm24h^-1 و كمترين ميزان در كشت .Triticum aestivum L و برابر mgCO2g^- 1dm24h^-1 0.006 اندازه‌گيري شد. همچنين در عمق دوم، تنفس پايه خاك، ضريب ميكروبي و ضريب متابوليك از انواع كاربري ها متاثر شدند، بطوري كه بيشترين ميزان ضريب متابوليك در اراضي رها شده برابر 0.068mgCO2-Cg-1MBCday^-1 و كمترين آن در اراضي كشت .Medicago sativa L برابر 0.013mgCO2-Cg^-1MBCday^-1 مشاهده شد. بطور كلي شاخص هاي ميكروبي خاك به تغييرات كاربري اراضي حساس هستند و اولين عمق مورد بررسي، بيشترين تأثير را از اين شاخص ها داشته است. تغيير اراضي مرتعي به كاربري كشاورزي، با شكستن خاكدانه هاي خاك، سرعت تجزيه مواد آلي را افزايش مي‌دهد و ذخيره‌سازي عناصر غذايي، جمعيت، تركيب و فعاليت ميكروبي خاك را به‌عنوان شاخص كيفيت، سلامت و حاصلخيزي خاك كاهش مي‌دهد.