ارائه مدلي براي بهينه‌سازي استقرار تجهيزات كنارجاده‌اي در شبكه خودرويي سيستم حمل‌و‌نقل هوشمند به‌منظور حداكثري‌سازي پوشش شبكه

تجهيزات كنارجاده‌اي از اجزاي اصلي سيستم‌هاي حمل‌ونقل هوشمند هستند كه ارتباط اطلاعاتي خودرو ـ خودرو و خودرو ـ تجهيزات را فراهم مي‌سازند. با توجه به گران‌ بودن، چالش مهم استقرار تجهيزات است. هدف پژوهش حاضر، مدل‌سازي استقرار بهينه تجهيزات كنار جاده‌اي براي دستيابي به حداكثر پوشش است. يك مدل رياضي چندهدفه بر اساس سه پارامتر اصلي حجم ترافيك، نرخ سوانح و نزديكي به مراكز (تجاري، اورژانسي و غيره) نقاط كانديدا، ارائه شده است. با توجه به ماهيت NP–Hard مسئله، امكان ارائه روش‌هاي مرسوم دقيق و كارآمد براي حل در مقياس بزرگ وجود ندارد. يك روش فراابتكاري مبتني بر الگوريتم حريصانه با امكان نشانه‌گذاري نقاط با اولويت انتخاب قطعي و يا غيرقابل ‌انتخاب، توسعه داده شد. عملكرد مدل از طريق آزمون سه سناريوي مختلف با شعاع پوششي ۲۰۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ متر تجهيزات، در منطقه پنج شهرداري تهران و با نرم‌افزار متلب مورد ارزيابي قرار گرفت و سناريوي ۱۰۰۰ متر با پوشش امتيازي ۷۱ درصد انتخاب شد. مشاهدات نشان داد كه تأثير پارامترهاي مختلف نظير شعاع پوشش تجهيزات، تعداد تجهيزات و بودجه طرح بر نتايج استقرار تجهيزات تأثيرگذار است. الگوريتم ارائه‌شده با استفاده از موقعيت جغرافيايي نقاط كانديدا امكان حل مسئله را در مقياس بزرگ به ‌وجود مي‌آورد.