بررسي سبك زندگي از منظر آيت الله خامنه اي با تأكيد بر رويكرد، مبنا و نحوۀ اجرا

در بررسي نظامِ مسائل جامعۀ ايران اسلامي يكي از مهم‌ترين و بنيادين‌ترين مسائل روز كه با آن مواجه هستيم، چگونگي «سبك زندگي» است. بررسي اين مسئله از دو جهت اهميت دارد؛ نخست اينكه سبك زندگي، روند حيات انسان را از پوچي و بي‌هدفي خارج مي‌كند و به آن معنا مي‌بخشد. ديگر آنكه انتخاب سبك زندگي صحيح، مي‌تواند آيندۀ يك ملت را از حيث سعادت تضمين كند؛ زيرا در دنياي امروز، به‌دليل گستردگي فضاي مجازي و تنوع رسانه‌ها، همواره سبك‌هاي مختلفي از زندگي، به جامعه عرضه مي‌شود؛ لذا داشتن چارچوب و اصولِ اساسي، براي انتخاب سبك زندگي مناسب، به‌منظور نيل به حيات طيبه، از اهميت فرواني برخوردار است. همچنين بايد عنايت داشت كه يكي از مهم‌ترين دغدغه‌هاي فكريِ مقام معظم رهبري، به‌عنوان حاكم اسلامي و ولي‌فقيه، بحث سبك زندگي است كه در بيانات مختلف ايشان، بر اهميت اين موضوع تأكيد بسياري نموده‌اند. در اين نوشتار، نگارنده درصدد است، با استفاده از روش توصيفي‌تحليلي و بررسي انديشه‌هاي حضرت آيت‌الله‌العظمي خامنه‌اي، ديدگاهِ ايشان را درزمينۀ سبك زندگي در سه محور «رويكرد» و «مبنا» و «عملكرد» بررسي كند. درنهايت اينكه، رويكرد رهبر فرزانۀ انقلاب دربارۀ مقولۀ سبك زندگي، بر دو پايۀ رويكرد «نگرشي» و «رفتاري» استوار است. مقام معظم رهبري معتقدند كه بايد مبنا و اساسِ سبك زندگي، برگرفته از آموزه‌هاي قرآني باشد و براي اينكه سبك زندگي از مرحلۀ نظري به مرحله عملي برسد، لازم است دو مسئله را مد نظر قرار دهيم؛ يكي «تبيين درست سبك زندگي» و ديگري «پرهيز از تقليد و الگوسازيِ ناصحيح» است.