آسيب‌هاي اجتماعي روش هاي نادرست آموزش قرآن (مطالعه موردي كتاب هاي درسي آموزش و پرورش)

آموزش قرآن، از اهداف مهمي است كه در آموزش و پرورش كشور مورد توجه است پايه ي اول ابتدايي تا پايان دوره ي دبيرستان، كتاب هاي درسي قرآن )9 كتاب(، پيام هاي آسماني )8 كتاب( و معارف اسلامي )۳ كتاب(، سه عنوان درسي هستند كه براي آموزش قرآن و معارف اسلامي اختصاص يافته اند. عليرغم زمان و محتواي قابل توجه دروس قرآن، اهداف موردنظر در آموزش قرآن حاصل نشده است و بيشتر دانش آموزان پس از گرفتن ديپلم، با قرآن آشنايي لازم را نداشته و حتي به روخواني قرآن تسلط كافيّ ندارند. اين پژوهش به روش توصيفي تحليلي و با هدف آسيب شناسي آموزش قرآن دركتاب هاي درسي به دنبال پاسخ به اين سؤال است كه آسيب هاي اجتماعي و عوامل عدم توفيق در امر آموزش قرآن در آموزش وپرورش كدام است؟ نتايج پژوهش حاكي ازآن است كه اين ناكامي زاييده ي چهار عامل: .1 ساختارهاي نادرست حاكم بر آموزش قرآن.2 محتواي آموزشي نامناسب از قبيل عدم جامعيت لازم ، عدم تناسب با سن دانش آموز، طولاني بودن زمان آموزش، عدم برخورداري محتوا از سير منطقي و ... .3روش هاي آموزشي نامناسب و ناكارآمد با مراحل رشد و تكامل دانش آموزان .4 استفاده از مربيان ناكارآمد و غيرتخصصي، بر اين اساس محتوا و روش هاي جديد، علمي و مناسب كه مي توانند الگوي مناسبي براي تدوين محتواي كتب قرآن و معارف اسلامي باشند شناسايي و بعنوان راهكارهايي براي اموزش بهتر قرآن معرفي شده است.